LB/26

كارشناسي ارشد رشته علوم تربيتي(M.A) گرايش: برنامه ريزي درسي

كارشناسي ارشد رشته علوم تربيتي(M.A) گرايش: برنامه ريزي درسي

بهمن ماه1403

دكتر طيبه داستان‌پور

هدف اين پژوهش بررسي رابطه شايستگي هيجاني با خودكارآمدي تحصيلي از طريق نقش واسطه‌اي خوش بيني علمي دانش آموزان مقطع متوسطه اول بود. پژوهش حاضر از لحاظ هدف، جز پژوهش¬هاي كاربردي است و از لحاظ شيوه¬ي اجرا جزء پژوهش¬هاي توصيفي از نوع همبستگي و تحليل مسير مي¬باشد. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل تمامي دانش‌آموزان دوره اول متوسطه شهر سقز كه در سال تحصيلي 1404-1403 مشغول به تحصيل بودند. كه تعداد آنها برابر اطلاعات دريافتي از اداره آموزش و پرورش شهرستان 3856 نفر مي‌باشد. با استفاده از جدول مورگان حجم نمونه 340 نفر از دانش‌آموزان دوره اول متوسطه شهر سقز انتخاب شد. براي اين پژوهش از روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي استفاده شد. ابزار گردآوري اين پژوهش شامل سه پرسشنامه شايستگي هيجاني زو و جني (2012)، خوش‌بيني علمي موران و همكاران (2012) و خودكارآمدي تحصيلي جينگز و مورگان (1994) بود. براي تجزيه و تحليل داده¬هاي آماري از شاخصه¬هاي آمار توصيفي شامل ميانگين و انحراف معيار استفاده شد و براي پاسخگويي به فرضيه-هاي پژوهش از مدلسازي معادلات ساختاري با استفاده از نرم افزار ليزرل استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد شايستگي هيجاني به واسطه تقويت خوش بيني علمي دانش آموزان مقطع متوسطه اول بر خودكارآمدي تحصيلي تأثير مثبت و معناداري دارد. همچنين شايستگي هيجاني با خودكارآمدي تحصيلي رابطه معناداري دارد و شايستگي هيجاني با خوش بيني علمي دانش آموزان مقطع متوسطه اول رابطه معناداري دارد و نهايتاً خوش بيني علمي دانش آموزان مقطع متوسطه اول با خودكارآمدي تحصيلي رابطه معناداري دارد. واژگان‌كليدي: شايستگي هيجاني، خودكارآمدي تحصيلي، خوش بيني علمي، دانش آموزان مقطع متوسطه اول

78633