26034پ

كارشناسي ارشد

فلسفه اخلاق

دانشگاه پيام نورمركز تهران جنوب

1398-1399

1403/10/17

عالي

235ص

شكيبي، زينب

232-234ص

تهران جنوب

همان طور كه مي دانيم در تحليل و بررسي جهان بيني هاي موجود در جهان شاهد دو رويكرد اصلي مي باشيم: يك رويكرد ديدگاهي است كه در وضع گزاره ها و قواعد اخلاقي خداوند را به طور كامل كنار گذارده و او را در نهايت نقشي كه دارد بيننده اي صرف معرفي مي نمايد. اين ايدئولوژي كه به اومانيسم شهرت دارد خود را انسان محور دانسته و اذعان مي دارد كه بشر با حذف خدا و دين توانسته به توسعه و پيشرفت مورد نظر خود نائل شود.اومانيسم بشر را در ترسيم قواعد اخلاقي بي نياز از يك منبع قدسي دانست لذا گرفتار وضعيتي شد كه دين را به ناحق به آن متهم مي نمود. در مقابل اين مكتب، رويكرد خدامحورانه را شاهد هستيم كه علاوه بر پذيرش اصالت عقل، حس و اختيار در انسان، بر اين باور است كه خداوند شايسته ترين وضع كننده احكام و موازين اخلاقي مي باشد. شايان ذكر است كه نخستين بار عبارت و عنوان تمدن نوين اسلامي توسط مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي به كار برده شد. ايشان ضمن ترسيم مراحل پنج گانه تحقق تمدن نوين اسلامي از قشر نخبگان، دانشگاهيان، حوزويان، محققان و پژوهشگران درخواست نموده اند كه با عزمي جدي و قوي در اين زمينه به فعاليت پرداخته و همه دلسوزان و دغدغه مندان را در اين زمينه مسئول دانستند. ايشان ضمن تشريح و تبيين تفاوت ميان توسعه و پيشرفت، تمدن نوين اسلامي را چنين بيان داشتند: تمدن نوين اسلامي عبارت است از "رشد و پيشرفت همه جانبه اجتماع اسلامي در تمامي عرصه ها." رشد و پيشرفتي كه دو بخش اصلي را شامل مي شود: بخش ابزاري و بخش بنيادين و اساسي. مراد از بخش ابزاري همان حوزه اي مي باشد كه هدف و غايت آن، رشد و ارتقاي مادي و دنيوي انسان است. در مقوله هايي مانند علم وفناوري، سياست، اقتصاد و موضوعاتي از اين قبيل. و غايت نگاه و افق ديد بخش دوم پرداختن به سبك و زندگي اخلاقي و رشد و تكامل آموزه هاي ديني و الهي است. چراكه با اندك تفكر و تأملي در زندگي مادي انسان غربي، به خوبي مشاهده مي شود كه بشر امروزي علي رغم دستيابي به جنبه هاي مختلف تكنولوژي و برخورداي از برخي مواهب آن، چقدر گرفتار زندگي ماشيني و صنعتي ساخته دست خود گرديده و علي رغم بهره مندي از آسايش دنيوي و ظاهري، از فقدان آرامش روحي و دروني رنج مي برد و اين نتيجه پيروي نمودن از اخلاق انسان محورانه، به جاي تبعيت و اطاعت از آموزه هاي الهي در عرصه زندگي بشر امروز است. زندگي اي كه به خوبي خلاء حضور خداوند و دين در لايه به لايه آن مشهود مي باشد.

78587