رابطه دعا كردن و ذكر خدا با كنترل اضطراب امتحان و سلامت روان دانشجويان كارشناسي ارشد دانشگاه پيام نور كرمان

The relationship between praying an‎d remembering god with exam anxiety control an‎d mantal health of masterʹs students at Payam Noor University of Kerman.

كارشناسي ارشد

تاريخ و فلسفه اموزش و پرورش

پيام نور مركز كرمان

1404

1404/3/19

عالي

94ص.

درتاج، فريبا

76-81ص.

Prayer an‎d Remembrance of God (Dhikr), Test Anxiety Control, Mental Health, Students.

پيام نور مركز كرمان

هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه بين دعا و ذكر خدا با كنترل اضطراب امتحان و سلامت روان در دانشجويان كارشناسي ارشد دانشگاه پيام نور كرمان بود. اين پژوهش به صورت توصيفي و از نوع همبستگي انجام شده است. جامعه آماري اين تحقيق شامل تمامي دانشجويان دانشگاه پيام نور استان كرمان مي‌باشد. نمونه مورد مطالعه در اين تحقيق شامل 103 نفر از دانشجوياني است كه به دعا و نماز اعتقاد داشته و داراي اختلال اضطراب امتحان بودند و سابقه بيماري رواني نداشتند. اين افراد به صورت تصادفي و در دسترس انتخاب مي شوند و ابزارهاي تحقيق روي آنها اجرا ميگردد. جهت گرداوري داده هاي پژوهشي از پرسشنامه هاي اضطراب امتحان فريدمن و بنداز-جاكوب،تناوبدعاي مراويگليا (2002)، سلامت روان گلدبرگ و هيلر(1979) استفاده شد. تجزيه و تحليل داده هاي پژوهشي از طريق روش هاي اماري توصيفي و همچنين روشهاي اماري ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون انجام شد. يافته هاي پژوهش نشان داد بين دعا كردن و ذكر خدا با كنترل اضطراب امتحان دانشجويان كارشناسي ارشددانشگاه پيام نور كرمان رابطه معني دار وجود دارد. به اين معني هر چه دعا و ذكر خدا بيشتر شود، كنترل فرد براي اضطراب امتحان افزايش مي يابد. بين دعا كردن و ذكر خدا با سلامت رواندانشجويانكارشناسي ارشد دانشگاه پيام نور كرمان رابطه معني دار وجود ندارد. در تبيين اين فرضيه مي توان گفت به طور خلاصه، عدم وجود رابطه معنادار بين دعا و ذكر خدا با سلامت روان دانشجويان مي‌تواند ناشي از تفاوت‌هاي فردي، عوامل اجتماعي و فرهنگي، روش‌هاي مقابله با استرس و تفاوت در نوع دعا و ذكر باشد.

78531