پ.ر.3356

The effect of writing therapy with a positive approach on anxiety and problem solving ability

كارشناسي ارشد ‌

روانشناسي - عمومي

دانشگاه پيام نور كرج

1403

1403/04/10

عالي

كمرزرين. حميد

writing therapy , Positive thinking , anxiety , problem solving ability

پ استاد راهنما دانشگاه پيام نور مركز كرج

: پژوهش حاضر با هدف بررسي تاثير نوشتار درماني با رويكرد مثبت نگر بر اضطراب و توانايي حل مسئله انجام شد. روش اجرا: روش حاضر از لحاظ گردآوري داده ها در زمره تحقيقات نيمه تجربي قرار مي گيرد و شامل طرح پيش آزمون و پس آزمون با گروه گواه مي باشد. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه پرسنل بيهوشي اتاق عمل بيمارستان ميلاد تهران مي باشد. با توجه به جامعه آماري پژوهش كه تعداد آن 253 نفر مي باشد تعداد30 نفر به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزارگرد آوري داده ها نوشتاردرماني( ژيلي بولتون ) ،فنون روانشناسي مثبت گرا ( جينا ال مگيار -مويي )، پرسشنامه اضطراب Questionnaire Anxiety)) بك، اپستين، براون و استير (1988) و پرسشنامه حل مسئله هپنر (1982) مي باشد. از آزمون كلموگروف اسميرنوف، آزمونT دو گروه مستقل ، آزمون كواريانس يك راهه (ANCOVA) ، براي بررسي فرضيات پژوهش استفاده شد. يافته ها: يافته ها مشخص كردند كه تفاوت معناداري بين دو گروه آزمايش و كنترل در ميزان اضطراب و توانايي حل مسأله پيش آزمون مشاهده نشده است. ابتدا باتوجه به آزمون لون براي همگني واريانس‌هاي گروه‌ ها در پيش آزمون و پس آزمون، همگني واريانس‌ ها اثبات شد. در نتايج اصلي آزمون كوواريانس يك راهه اين نتيجه حاصل شد كه ميان دو گروه كنترل و آزمايش از نظر ميزان اضطراب ، تفاوت معني داري وجود دارد( 001 / 0 > (p علاوه براين نتايج اصلي آزمون كوواريانس يك راهه مشخص كرد كه ميان دو گروه كنترل و آزمايش از نظر ميزان توانايي حل مسأله، تفاوت معني داري وجود ندارد (05 / 0 < p ) بنابراين مي‌توان نتيجه گرفت كه اين آموزش در توانايي حل مسأله هيچ تأثيري نداشته است.باتوجه به نتايج بدست آمده پيشنهاد مي شود نوشتار درماني به عنوان روش درماني بدون خطر در كنار ساير روش هاي درماني جهت درمان بيماري ها مورد استفاده قرار گيرد.

77619