2131

The challenges of urban tourism development(case study: the cities of Chahar Mahal and Bakhtiari province)

دكتري تخصصي

جغرافيا و برنامه ريزي شهري

مركز تحصيلات تكميلي دانشگاه پيام نور

1403

1403/11/15

دكتر نفيسه مرصوصي، دكتر محسن سقايي

challenge, development, urban tourism, Chaharmahal and Bakhtiari

هدف از پژوهش حاضر بررسي چالش‌هاي توسعه گردشگري‌شهري شهرهاي استان چهار محال بختياري مي‌باشد. پژوهش حاضر از نظر روش¬شناسي آميخته ( كيفي-كمي) است. بخش كيفي بر مبناي تحليل محتوا و بخش كمي به شيوه توصيفي- پيمايشي مي‌باشد. جامعه آماري پژوهش را نخبگان مرتبط با صنعت گردشگري تشكيل مي‌دهند كه داراي سوابق اجرايي در سطوح تصميم‌گيري هستند و كارشناسان آگاه ناميده مي‌شوند. با توجه به مراحل و فرايندهاي گفته شده براي گردآوري داده‌هاي كيفي، با 20 نفر از افراد به مدت 60 تا 100 دقيقه مصاحبة عميق، باز و غيرساختارمند شد. از مصاحبة پانزدهم داده‌هاي گردآوري شده به اشباع نظري رسيدند، اما براي اطمينان بيش‌تر اجراي مصاحبه‌ها تا نفر 20 ادامه يافت. مصاحبه‌هاي گردآوري شده جهت شناسايي كدهاي باز، ويرايش و حذف كدهاي مشابه و شناسايي مقولات(چالش‌هاي گردشگري) مورد بررسي و ارزيابي قرار‌گرفتند. ابزار پژوهش بخش كمي شامل 29 پرسش كه بر‌اساس مقولات بخش كيفي بوده و روايي آن به شيوه صوري، محتوايي و سازه¬اي تاييد و پايايي آن نيز بر مبناي آلفاي كرونباخ به مقدار 80/0 اثبات شده است. داده¬هاي گردآوري شده بخش كمي بر‌اساس آزمون فريدمن و تي تك¬نمونه‌اي در نرم افزار SPSS و تحليل مسير معادلات ساختاري با نرم افزار PLS مورد تجزيه‌و‌تحليل قرار‌گرفت. بر‌اساس نتايج به‌دست‌آمده از تحليل‌كيفي و محتواي مصاحبه¬هاي نيمه¬ساختاريافته؛ از بين 20 مصاحبه صورت گرفته در مجموع 135 كد اوليه شناسايي شد و بعد از ادغام و تركيب كدهاي مشابه و حذف موارد تكراري يا مبهم، بيش از 117 مفهوم اوليه استخراج شد و اين كدها منتج به 29 بعد و چالش‌هاي توسعه گردشگري‌شهري شد كه شامل( ضعف حمل¬و¬نقل و شبكه ارتباطي، بهره¬گيري از افراد غيرمتخصص، كمبود نيروي انساني، تبليغات ناكارآمد، ضعف زيرساخت‌هاي گردشگري، سرمايه¬گذاري ناكافي، كمبود برنامه‌راهبردي، كمبود طرح‌هاي نيازسنجي، كمبود مشاركت بخش¬هاي مختلف، كمبود بهره¬گيري از تجربيات موفق، كمبود تخصيص اعتبارات لازم، نگرش نامناسب به گردشگر در جوامع دورافتاده محلي، كمبود امنيت كافي، فصلي بودن گردشگري، اطلاع¬رساني ناكافي، آموزش هاي ناكافي نيروي انساني، ضعف فرهنگ گردشگري پايدار، ضعف روحيه مهمان¬نوازي، مراقبت ناكافي از جاذبه¬هاي گردشگري، ضعف مديريت، نوآوري كم، ضعف مديريت خدمات¬رساني، ضعف آگاهي و علم گردشگري، بهره¬گيري ناكافي از فناوري¬هاي نوين، ضعف جايگاه راهنمايان گردشگري، ضعف طرح¬هاي جامع گردشگري، توجه كم به محيط¬زيست، لزوم برندسازي گردشگري در استان و ضعف برگزاري رويدادهاي گردشگري) مي¬باشد. نتايج بخش كمي و آزمون‌تي‌تك¬نمونه¬اي نشان داد بهره¬گيري از افراد غيرمتخصص از شاخص مديريتي داراي بيش‌ترين ميزان t بوده و پس از آن ضعف فرهنگ گردشگري پايدار از شاخص فرهنگي، ضعف حمل¬و¬نقل و شبكه ارتباطي از شاخص زيرساختي، مراقبت ناكافي از جاذبه¬هاي گردشگري از شاخص مديريتي، كمبود امنيت كافي از شاخص مديريتي قرار دارند. هم‌چنين توجه كم به محيط¬زيست از شاخص محيطي داراي كمترين مقدار t مي‌باشد. هم‌چنين نتايج فريدمن نشان داد كه چالش‌هاي (ضعف مديريت از شاخص مديريت، نگرش نامناسب به گردشگر در جوامع دورافتاده محلي از شاخص فرهنگي، بهره¬گيري ناكافي از فناوري¬هاي نوين از شاخص زيرساختي، كمبود امنيت كافي از شاخص مديريتي) در رتبه¬هاي اول تا پنجم و مولفه توجه كم به محيط-زيست از شاخص محيطي، در انتها قرار دارد. هم‌چنين نتايج تحليل مسير معادلات ساختاري نشان داد كه متغير مديريتي بيش‌ترين تاثير و متغير محيطي كمترين تاثير را در توسعه گردشگري‌شهري داشته است. بنابراين بر‌اساس نتايج مشخص شد كه ضعف مديريت مهم‌ترين شاخص در توسعه نامتناسب گردشگري‌شهري مي¬باشد. بنابراين در راستاي توسعه گردشگري‌شهري و برون‌رفت از چالش‌هاي موجود در اين استان لازم است كه ابتدا مديريت كارآمد جهت توسعه گردشگري در قسمت¬هاي مختلف مرتبط مدنظر قرار‌گيرد و سپس به فرهنگ¬سازي در زمينه توسعه گردشگري و نيز تبليغات كارآمد براي بهبود نگرش مردم و گردشگران به استان صورت‌گيرد. مي‌توان از صدا و سيما و شبكه¬هاي مجازي موجود در اين زمينه بهره‌برداري مناسب را برد.

1403/12/21

ابراهيمي

77533