8348پ

كارشناسي ارشد

تربيت بدني

دانشگاه پيام نور

1391

18/11/1391

82ص

طاهري،حميدرضا

قره،محمدعلي

75-70ص

مختاري،حسين , عنوان , دانشگاه پيام نور/ تهران جنوب

كمال گرايي يكي از سازه هاي شخصيتي مي باشد كه نقش مهمي را در سازگاري انسان ايفا مي كند و در دهه هاي اخير توجه زيادي را به خود جلب نموده است. هدف از انجام تحقيق حاضر بررسي ارتباط بين ابعاد مختلف كمال گرايي ورزشكاران و عزت نفس آنان مي باشد. جامعه آماري تحقيق شامل كليه دانشجويان ورزشكار مناطق 9 گانه وزارت علوم شركت كننده در مسابقات بين دانشگاهي در سال تحصيلي 89-88 مي باشد كه از بين آنها و با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي از بين مناطق 9 گانه وزارت علوم، دو منطقه انتخاب شدند. سپس از بين شركت كنندگان در مسابقات اين مناطق به روش تصادفي رشته هاي واليبال، هندبال، بدمينتون و تنيس روي ميز 45 نفرانتخاب شدند. اطلاعات فردي آزمودني ها از قبيل سن، جنس، رشته ورزشي از طريق پرسشنامه مشخصات فردي جمع آوري شد. سپس كليه افراد به كامل كردن پرسشنامه ها پرداختند. پس از جمع آوري اطلاعات مورد نياز، فرضيه هاي تحقيق با استفاده از آزمون همبستگي پيرسون، مورد ارزيابي قرار گرفتند. نتايج تحليل همبستگي نشان داد كه ابعاد مثبت كمال گرايي (معيارهاي شخصي و سازماندهي) رابطه معناداري با عزت نفس افراد ندارند و از ميان معيارهاي منفي كمال گرايي (نگراني درباره اشتباهات، ترديد در مورد نگراني ها، ادراك فشار والدين و ادراك فشار مربي) تنها در بعد ادراك فشار والدين رابطه معناداري با عزت نفس ورزشكاران مشاهده شد. به نظر مي رسد كه به جز ادراك فشار والدين، بقيه ابعاد كمال گرايي ارتباط متوسطي با عزت نفس دارند. اين نتايج نشان مي دهند كه عزت نفس نمي تواند ارتباط بالايي با كمال گرايي مثبت افراد داشته باشد.

فصل اول: مقدمه و معرفي. فصل دوم: ادبيات و پيشينه تحقيق. فصل سوم: روش شناسي تحقيق. فصل چهارم: تجزيه و تحليل آماري. فصل پنجم: بحث و نتيجه گيري

7735