83

ارشد

علوم تربيتي - برنامه ريزي درسي

پيم نور رفسنجان

1399

1401/04/22

18/30

55ص.

سلاجقه ، آزيتا

46تا 50

: communication skills, social anxiety, shyness, loneliness

هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي مهارت هاي ارتباطي بر اضطراب اجتماعي و كمرويي و احساس تنهايي دانش آموزان دختر سال دوازدهم مدارس غير انتفاعي شهرعنبرآباد بود. روش پژوهش حاضر شبه آزمايشي است. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل كليه دانش¬آموزان سال دوازدهم مدارس غير انتفاعي شهرعنبرآباد مي باشند. 60 نفر از دانش¬آموزان به صورت نمونه گيري تصادفي ساده در دو گروه 30 نفر آزمايش و گواه انتخاب شدند. ابزار اندازه گيري در اين پژوهش، برنامه آموزشي مهارت هاي ارتباطي جرابك(2004)و پرسشنامه كمرويي استنفورد (2003)، پرسشنامه اضطراب اجتماعي (2000)،مقياس تنهايي دي توماسو و اسپينر (1997)مي باشد. ضريب پايايي پرسشنامه كمرويي 81/0 و اضطراب اجتماعي 83/0 و تنهايي 81/0 به دست آمد. داده¬هاي به دست آمده با استفاده از آزمون تحليل كواريانس تك متغيره با نرم افزار SPSS 20 مورد تحليل قرار گرفتند. نتايج بيانگر آن است كه مهارت هاي ارتباطي بر كاهش اضطراب اجتماعي، كمرويي و احساس تنهايي دانش آموزان تاثير دارد. بنابراين مي توان گفت كه وقتي دانش آمـوزان تحـت آمـوزش مهارت هاي ارتباطي قـرار گرفتند به مرور زمان به آنان كمك كه بتوانند در رابطه برقراركردن با ديگران به شكلي كارآمد و مناسب عمل كنند. افزون بر اين، اين آموزش ها دانش¬آموزان را توانـا مـي سـازند كه كنترل بيشتري بر روي رابطه برقراركردن با ديگران خود داشته باشند و در مورد روابط خودشـان آگاهانـه تـر پيش روند

77219