BF mah / 519

Investigating the relationship between the components of emotional intelligence with self-directed learning and academic progress with the moderating role of learning style in secondary school students of Kermanshah city

كارشناسي ارشد

روانشناسي تربيتي

دانشگاه پيام نور مركز مهاباد

1400-1403

1403/4/12

خوب

135 ص.

حسن امين پور

ندارد

چكيده هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه مولفه هاي هوش هيجاني با يادگيري خودگردان و پيشرفت تحصيلي با نقش تعديل گر سبك يادگيري شهر كرمانشاه در سال تحصيلي 1403-1402 بود. روش پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي و از نظر روش پيمايشي- همبستگي بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه دانش¬آموزان متوسطه دوم شهر كرمانشاه بودند كه در سال تحصيلي 1403-1402 به تحصيل اشتغال داشتند كه تعداد كل آن¬ها حدودا 2500 نفر بود. جهت انتخاب حجم نمونه بر اساس فرمول كوكران تعداد 330 دانش¬آموز با روش تصادفي خوشه¬اي و با توجه به حجم كل جامعه انتخاب شدند. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه استاندارد هوش هيجاني شات و همكاران (1998)، پرسشنامه استاندارد يادگيري خود گردان پينتريچ (1990)، پرسشنامه استاندارد پيشرفت تحصيلي فام و تيلور (1990) و پرسشنامه استاندارد سبك يادگيري كلب (LSI) ( 1985) استفاده گرديد. براي تجزيه وتحليل داده¬ها با روش مدل يابي معادلات ساختاري و از طريق نرم افزارهاي SPSS-29 و AMOS-26 استفاده شد. نتايج نشان داد كه مؤلفه هاي هوش هيجاني با يادگيري خودگردان و پيشرفت تحصيلي همبستگي مثبت و معناداري دارند و از بين سبك هاي يادگيري تنها سبك يادگيري آزمايشگري فعال، توانست رابطه بين مؤلفه ارزيابي از هيجان با يادگيري خودگردان را تعديل كند (033/0=P). بنابراين مي¬توان نتيجه گرفت دانش-آموزاني كه هوش هيجاني بالايي داشته و قادر به شناسايي و مديريت هيجان‌هاي خود باشند، معمولاً در يادگيري خودگردان موفق‌تر عمل مي‌كنند و از پيشرفت تحصيلي بهتري نسبت به ساير دانش¬آموزان برخوردار هستند كه اين نتايج مي‌تواند مورد توجه سازمان آموزش و پرورش، معلمان و دانش¬آموزان قرار گيرد. واژه¬هاي كليدي: پيشرفت تحصيلي، سبك هاي يادگيري، هوش هيجاني، يادگيري خودگردان

1403/9/5

مينو عظيمي

77036