25605پ

كارشناسي ارشد

تاريخ و فلسفه تعليم و تربيت

مركز تهران جنوب

1394-1395

1401/10/27

عالي

120ص

محمودي، مهدي

سرمدي، محمد رضا

115-120ص

تهران جنوب

در اين پايان نامه تلاش گرديده به تحليل عوامل فردي و سازماني مؤثر بر ارتقاي نقش تربيت اخلاقي معلمان نظام آموزش عمومي ايران بپردازيم. بر اين اساس انگيزش، شايستگي و توانمندي خانوادگي، باورها و معنويات به عنوان عوامل فردي و 6 عامل آموزش و يادگيري، سيستم ارتقا و نگهداشت، پاداش و تنبيه، سبك رهبري، فرهنگ سازماني و عدالت سازماني به عنوان عوامل مورد بررسي واقع شده تا مشخص گردد، عوامل فردي و سازماني، چگونه بر تربيت اخلاقي معلمان نظام آموزش عمومي ايران نقش دارد. روش تحقيق توصيفي از نوع پيمايشي بود. جامعه آماري معلمان مشغول به كار در آموزش و پرورش شهر تهران بودند. براي انجام پژوهش از ابزار پرسشنامه محقق ساخته بهره مند شديم. همچنين براي تحليل داده ها از روش تحليل عاملي اكتشافي و تحليل عاملي تاييدي بهره گرفتيم. در زير خلاصه اي از مهم ترين يافته هاي اين تحقيق ارائه شده است. اخلاق و تربيت اخلاقي، يكي از اركان اساسي فرهنگ بشري را تشكيل ميدهد. تاكنون در كشور ما مدل بومي مناسبي در حوزۀ تربيت و رشد اخلاقي تدوين نشده است. بر اين اساس هيچ نظام آموزشي نميتواند فراتر از سطح توان حرفهاي معلمان خود پيشرفت كند. آموزش اخلاق و تربيت اخلاقي معلمان به عنوان قلب آموزش حرفهاي معلمان شناخته ميشود و تحقق اهداف آموزشي نميتواند بدون توجه به جنبههاي اخلاقي صورت پذيرد، زيرا پيوند آموزش و اخلاق، پيوند استوار و ناگسستني است. لذا با توجه به پژوهش انچام شده مشخص گرديد كه 6 عامل آموزش و يادگيري، سيستم ارتقا و نگهداشت، پاداش و تنبيه، سبك رهبري، فرهنگ سازماني و عدالت سازماني به عنوان عوامل سازماني و انگيزش، شايستگي و توانمندي خانوادگي و باورها و معنويات به عنوان عوامل موثر فردي بر تربيت اخلاقي معلمان نقش موثر دارند.

1403/08/26

76865