PHD 216

دكتري

تاريخ ايران دوره اسلامي

مركز تحصيلات تكميلي

1392

08/08/1392

بسيارخوب

محمدرضا نصيري

مشاور اول عليرضا علي صوفي - مشاور دوم علي بيگدلي

مناسبات سياسي ايران و عثماني در طول تاريخ حدود چهار قرن همجواري، دچار تغييرات و فراز و نشيب¬هاي مختلفي شده¬است. مانند تاريخ همجواري همه¬ي كشورها، خود نفس همسايگي باعث ايجاد تنش¬ها و يا روابط حسنه¬اي خواهد شد. در اين بين و از مجموع همه¬ي عوامل تاثيرگذار در روابط بين ايران و عثماني؛ نقش كُردها به عنواني مبحث طرح حاضر انتخاب شده¬است.هدف از انجام اين تحقيق واكاوي نقش انساني، اجتماعي و جغرافيايي منطقه¬اي حائل با مردماني با پيشينه¬ي تاريخي و شيوه زندگي اجتماعي، سياسي و مذهبي مختلف در قسمتي از روابط بين قاجارها و عثماني است كه در آن هم جنگهاي مختلف، هم عهدنامه-هاي مهم و هم تلاش¬هاي ديپلماتيك گسترده¬اي صورت گرفته¬است.رساله پيش¬رو در برگيرنده نقش امارت¬ها و والي¬نشين¬ها و نيز شخصيت¬هاي تاثيرگذار و مورد توجه هر دو كشور در مناسبات سياسي بين ايران و عثماني از آغازين روزهاي تشكيل حكومت قاجاريه تا عهدنامه ارزروم دوم1263-1200ق و همزمان با حكومت شاهان قاجار- آغامحمدخان، فتحعلي¬شاه و محمدشاه- است.از ميان مجموعه عوامل مختلف سياسي، مذهبي، اجتماعي، جغرافيايي، اقتصادي، سرحدي و ديگر عوامل مهم؛ مساله تحقيق حاضر اين است كه از ديدگاه حاكمان دو طرف، كُردهايي كه در سرحدات دو كشور سكونت داشتند و به عنوان بخشي از جغرافياي سياسي و انساني هر دو كشور لحاظ مي¬شدند، آيا در مواقع مختلف - صلح ، جنگ و ديگر مناسبات- رويكردي ثابت يا جايگاه يكساني داشت¬اند ياخير؟روش انجام كار در اين تحقيق، مانند اكثر تحقيقات تاريخي ديگر؛ مبتني بر بررسي منابع اصلي و فرعي است كه در برگيرنده منابع دست اول و تحقيقاتي به زبانهاي فارسي و كُردي و منابع اسنادي به ويژه اسناد موجود در بايگاني اسناد صدرات اعظمي تركيه بوده است.كليدواژه: قاجار، عثماني، كُردها، كردستان، معاهدات، ارزروم

7607