28

ارشد

علوم تربيتي گرايش برنامه ريزي آموزشي

رفسنجان

1401

1403/03/30

عالي

95ص.

سلاجقه ، آزيتا

82-89ص

teaching cognitive strategies, academic engagement, resilience

اين تحقيق با هدف اثربخشي آموزش راهبردهاي شناختي بر درگيري تحصيلي و تابآوري دانشآموزان مقطع متوسطه دوم شهررفسنجان انجام گرفت. پژوهش حاضر از لحاظ هدف، كاربردي و با روش نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش تمامي دانشآموزان دختر در مقطع متوسطه دوم دبيرستان تيزهوشان دخترانه فرزانگان شهر رفسنجان در نيم سال دوم تحصيلي 1402-1403 بود. براساس نمونه‌گيري غيرتصادفي با مراجعه و هماهنگي با مدير دبيرستان تيزهوشان دخترانه فرزانگان تعداد 30 دانش‌آموز به طور هدفمند از مدرسه در اختيار محقق قرار گرفت (15 نفر در گروه آزمايش- 15 نفر در گروه كنترل). آزمودنيها در مرحله پيشآزمون و پسآزمون در دو گروه، پرسشنامه هاي درگيري تحصيلي توسط زرنگ (1390) وتابآوري كانر و ديويدسون (2003) را تكميل كردند. گروه آزمايش در معرض آموزش پروتكل آموزشي راهبردهاي شناختي لرنر(1997) قرار گرفتند.پايايي با آلفاي كرونباخ پرسشنامهي درگيري تحصيلي87/0 و تابآوري 92/0بدست آمد .جهت تحليل فرضيهها با توجه به تأييد مفروضه نرمال بودن توزيع داده‌ها، مفروضه يكساني واريانس خطا و مفروضه همگني ماتريس واريانس – كوواريانس از آزمون پارامتريك تحليل كوواريانس چند متغيره ازنرم افزار (SPSS-18 ) استفاده شد. نتايج نشان داد عمل آزمايشي برمتغيرهاي وابسته درگيري تحصيلي با مؤلفههاي(شناختي، انگيزشي و رفتاري) و تابآوري مؤثر بود. كه نتيجهگيري ميشود روش-هاي مداخله اي ارتقاء دهنده متغيرهاي آموزشي جهت موفقيت در تحصيل و حتي در امور مختلف زندگي هستند و مي-توان از اين روشها جهت بهبود درگيري تحصيلي وتابآوري بهره گرفت.

1403/06/17

75863