بررسي صفات مورفوفيزيولوژيكي، بيوشيميايي و عملكرد ميوه نمونه¬هاي منتخب باميه (Abelmoschus esculentus) بانك ژن گياهي ملي ايران تحت تنش خشكي

دكترا تخصصي

زيست شناسي فيزيولوژي گياهي

تهران شرق

1402

تاريخ ثبت در تهران شرق دوشنبه 1403/2/3

صحافي شده ندارد

قنواتي

دانشگاه پيام نور مركز تهران شرق

به منظور بررسي تأثير دور آبياري، 15 ژنوتيپ منتخب باميه از بانك ژن ملي ايران در دو آزمايش جداگانه در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار در سال زراعي 1400-1399 در مزرعه پژوهشي و آزمايشي مؤسسه تحقيقات اصلاح نهال و بذر در كرج كشت و ارزيابي شدند. پس از اينكه گياهان وارد مرحله سه برگي شدند، آبياري به صورت 5 و 10 روز يك‌بار انجام گرفت. صفات اندازه گيري شده شامل: ارتفاع و قطر بوته، قطر و طول دمبرگ، تعداد ميوه، طول ميوه، تعداد دانه، وزن دانه رسيده، وزن ميوه رسيده، وزن هزاردانه، عملكرد ميوه، عملكرد بيولوژيكي، شاخص سطح برگ، بيومس، درصد رطوبت، زمان گلدهي و ميوه دهي، محتواي قند، پروتئين ، فيبر و موسيلاژ غلاف باميه بود.نتايج حاصل از تجزيه واريانس نشان داد كه اثر تنش خشكي بر روي همه صفات اندازه گيري شده به لحاظ آماري معني‌دار بود. در شرايط تنش خشكي ميانگين تمام صفات مورد ارزيابي (به جز قندهاي محلول) كاهش يافته بود. بيشترين عملكرد ميوه (06/12 تن در هكتار) متعلق به ژنوتيپ ده بود كه نسبت به شرايط عدم تنش اين ژنوتيپ 5/37 درصد كاهش داشت. ژنوتيپ‌هاي يك و دوازده كمترين تغيير در محتواي پروتئين، ژنوتيپ‌هاي چهار و شش كمترين تغيير در محتواي قند و ژنوتيپ‌هاي نه و يازده كمترين تغيير در عملكرد بيولوژيكي را داشتند. براساس نتايج به دست آمده از اين آزمايش بهترين ژنوتيپ از لحاظ عملكرد ميوه ژنوتيپ ده و از لحاظ عملكرد بيولوژيكي ژنوتيپ هاي نه و يازده بودند كه جهت استفاده در مناطق داراي كمبود آب قابل توصيه مي باشند.

74955