PHD 162

زبان و ادبيات فارسي , ادبيات

تهران , دانشگاه پيام نور , علوم انساني )مركزتحصيلات تكميلي (

1392

102ص .

همراه با لوح فشرده . , كتابنامه .

حاجي مزداراني ،مرتضي

كوپا،فاطمه ,محمديبدر، نرگس

از آنجا كه در طول يكصد سال اخير بسياري از بزرگان در حوزه هاي ادبي و علوم انساني بر تأثير اوضاع نابساماني عهد مغول كه منجر به تغيير اخلاق و رفتار مردم ايران شد تأكيد دارند و حتي بعضي خلق و خوهاي منحط كنوني را زاييده شرايط تحميلي آن عهد مي دانند لذا "مسئله" ما در اين رساله "ابتدا" بررسي اين موضوع – يعني تغيير اخلاق در نتيجه تغيير اوضاع – به صورت دقيق و با ذكر جزئيات است " سپس " بيان نقش ادبيات ما در انعكاس اوضاع اجتماعي آن روزگار است كه دريابيم آيا ادباي ما توانسته اند متعهدانه از عهدة اين روشنگري با اهميت بر آيند يا خير ؟ در خصوص "پيشينه كار" نيز فقط نقل قول هاي چند سطري در آثار صاحب نظراني چون ملك الشعراي بهار ، عبدالحسين زرين كوب ، محمد معين ، ذبيح اله صفا ، ادوارد براون ، بديع الزمان فروزانفر ، مرتضي راوندي ، سيد جواد طباطبايي ، صادق زيبا كلام و كاظم علمداري ، وجود دارد كه همگي بر انحطاط اخلاقي مردم ايران در روزگار مغول به صورت كلي – خارج از هر گونه بررسي دقيق و ذكر جزئيات و عوامل آن – تأكيد كرده اند. "روش" تحقيق به صورت تحليلي توصيفي است كه با بهره گيري از تلفيق سه رشته ادبيات ، تاريخ و علوم اجتماعي انجام گرفته است كه نخست ، مباني نظري امنيت از ديدگاه علوم اجتماعي مطرح كه مباحث آن دربخش اول آمده است . سپس با گرد آوري نظرات مورخان و صاحب نظران معاصر ، اوضاع عهد مغول و ويژگي هاي آن احصا و بررسي كه در بخش دوم و سوم مندرج گرديده است . دربخش چهارم ابتدا تمامي انواع امنيت همچون امنيت اجتماعي ، اقتصادي ، ملي ، قضايي ، شغلي ، فردي رواني ، فرهنگي و احساس امنيت در عهد مغول با شواهد ادبي و تاريخي بررسي شد تا چگونگي وضعيت آنها مشخص گردد . در فصل پنجم با بررسي متون ادبي عهد مغول كه در بردارندة نظم و نثر بوده تمامي متوني كه منعكس كنندة اوضاع اجتماعي بود ند برگزيده و مورد استفاده قرار گرفتند تا نقش ادبيات آن عهد دقيق تر بررسي گردد . بررسي ها نشان مي دهد كه با حاكميت مغول ، ضعف و نابساماني در همه حوزه هاي امنيت اجتماعي ، اقتصادي ، فرهنگي و امثال آن مضاعف شد كه همين امر با تأثير مستقيم و غيرمستقيم بر اوضاع اخلاقي و رفتاري سبب تشديد انحطاط در آن عرصه گرديد . از سوي ديگر ، شاعران و نويسندگان آن عهد همچون سعدي ، عبيد زاكاني ، سيف فرغاني ، ابن يمين فريومدي و حافظ با انعكاس به موقع اوضاع نابهنجار اخلاقي و رفتاري در آثارشان ، پرده از تشديد انحطاط اخلاقي برداشته اند به گونه اي كه آثار آنها تنها منبع مفيدي است كه از گسترش ناهنجاريها در حاكميت مغول خبر مي دهد .واژگان كليدي : مغول ، امنيت ، انحطاط اخلاق و رفتار ، ادبيات انتقادي

كتابخانه مركزتحصيلات تكميلي

7494