چكيده
چكيده:
هدف از اين پژوهش تعيين تاثير درمان شناختي رفتاري بر اشتياق تحصيلي، سرزندگي تحصيلي و پيشرفت تحصيلي دانشآموزان بود. روش اين پژوهش، نيمه آزمايشي از نوع پيشآزمون_پسآزمون با گروه كنترل بوده است. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه دانشآموزان پسر متوسطه دوره دوم شهرستان پيرانشهر كه در سال تحصيلي 1402_1401 مشغول به تحصيل بودند، مي باشد كه 30 نفر آنها به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند. براي گردآوري دادهها از پرسشنامههاي اشتياق تحصيلي فردريكز و همكاران (2004)، سرزندگي تحصيلي حسينچاري و دهقانيزاده (1391) و پيشرفت تحصيلي فام و تيلور (1990) به عنوان پيشآزمون در هر دو گروه آزمايش و كنترل
استفاده شد. سپس 8 جلسه درمان شناختي رفتاري براي گروه آزمايش انجام شد و گروه كنترل هيچ مداخلهاي دريافت نكردند. سپس از هر دو گروه پسآزمون به عمل آمد. دادههاي جمعآوريشده با استفاده از روش آماري تحليل كواريانس چند متغيره مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد كه درمان شناختي رفتاري بر اشتياق تحصيلي، سرزندگي تحصيلي و پيشرفت تحصيلي دانشآموزان موثر است. به اين صورت كه باعث افزايش اشتياق تحصيلي، سرزندگي تحصيلي و پيشرفت تحصيلي آنان شده است.
واژگان كليدي: اشتياق تحصيلي، پيشرفت تحصيلي، درمان شناختي رفتاري، سرزندگي تحصيلي
