PIR79

Stylistics of one hundred sonnets by Shakib Esfahani

ارشد

زبان و ادبيات فارسي

پيام نور مركز بوشهر

شهريور 1402

1402/6/28

خوب

100ص

شريفي ، دكتر محمدنادر

جعفري ،دكتر سياوش

96-98

سبك شناسي، شكيب اصفهاني. غزل

يكي از رايجترين و كاربرديترين روشها در مطالعات ادبي، روشي است كه دكتر شميسا در تقسيم اثر به سه سطح زباني، ادبي، فكري و تحليل آن بر اساس ويژگيهاي اثر در هركدام از اين سطوح، ارائه ميدهد. در اين پژوهش ويژگيهاي صد غزل از غزليات شكيباصفهاني بر اساس ديدگاه سبكشناسي شميسا بررسي ميشود. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه در بخش موسيقي بيروني بسامد بحور به كار رفته در 100غزل مورد بررسي از شكيب اصفهاني نشان ميدهد كه وي از بحر رمل بيشتر استفاده كرده است؛ اين امر حاكي از آن است كه وي درد، حسرت، دوري و فراق يار را كه بيانگر حالات دروني اوست با اوزاني نرم بيان ميكند. در بخش موسيقي دروني، غلبه با رديف فعلي و سجع مطرف است. بسامد سبك آوايي نشان ميدهد توجه شاعر به جناس و مخصوصاً جناس لاحق با بسامد 52مورد بيشتر ميباشد. كاربرد تشبيه با بسامد 343فراواني بيشتري دارد. آن هم از نوع حسي به حسي؛ چرا كه هدف شاعر ملموس ساختن امر ذهني براي مخاطب بوده است. كنايات فعلي از دو نوع كنايه صفت و موصوف فراواني بيشتري دارد. در تلميحات حضرت خضر، حضرت يوسف و داستان شيخ صنعان كاربرد بيشتري دارند. شاعر زيبايي معشوق خود را از يوسف بيشتر، و آب زندگاني را تنها شايستۀ معشوق ميداند و معتقد است به خاطر معشوق مانند شيخ كنعان بايد از كيش و آيين خود گذشت. در بخش فكري شاعر علاوه بر مضمون اصلي غزل كه عشق، دوري و فراق يار ميباشد به بيان نكات اخلاقي زيادي از جمله؛ غنيمت شمردن ايام جواني، توجه به همسايه، علم آموزي، دوري از جهل و ضلالت، توجه به فرهنگ و دانش پرداخته است

فصل اول: مقدمه و كليات ،فصل دوم: ادبيات پژوهش ،فصل سوم: بررسي ويژگيهاي سبكي صد غزل شكيب ،اصفهاني ،فصل چهارم: نتيجه گيري

74415