ساختار روايت در حديقه سنايي

هدف اين رساله بررسي ساختار روايي حديقه و ميزان پيوند آن با انديشه¬ها و آموزه¬هاي عرفاني سنايي است. اين بررسي علاوه بر نشان دادن ساختار روايت در حديقه مي¬تواند زمينه¬ي آشنايي با پيكر‎بندي منظومه¬هايي از اين دست را فراهم آورد.اين نوشته شامل پنج فصل است. فصل اول، مروري دارد بر تعريف و اهميّت موضوع، روش و پيشينه¬ي پژوهش، پرسش¬ها و اهداف آن و توضيح مختصر واژگان كليدي. فصل دوم شامل نگاهي گذراست به زندگي سنايي، بررسي حديقه از نظر موضوع و ويژگي¬هاي آن، نوع ادبي حديقه از نظر معنا و ساختار و خلاصه¬ي حكايات. فصل سوم به ساختارگرايي و تحولات آن، روايت¬شناسي و نظريه پردازان روايت مي‎پردازد . فصل چهارم مهم¬ترين و طولاني¬ترين فصل اين نوشته و شامل چهار بخش است. در بخش اول الگوي ساختاري - ارتباطي حكايت¬ها براساس نظريه¬ي ارتباط «رومن يا كوبسن» و در بخش دوم، پس از رده¬بندي حكايات در سه گروه، نمود نحوي و در بخش سوم نمود كلامي حكايات براساس نظريه¬ي «تزوتان تودوروف» و در بخش چهارم، عوامل انسجام متني حكايات براساس نظريه¬ي «هاليدي» و «حسن» بررسي شده است . نتايج حاصل از اين پژوهش در فصل پنجم آمده است. مهم¬ترين اين نتايج عبارتند از: حديقه از نظر شكل و ساختار به سه بخش، غيرروايي، نيمه¬روايي و روايي تقسيم مي¬شود. غالب حكايات در ايجاد ارتباط ميان راوي و مخاطب و يا تحكيم و تشديد آن نقش دارند. بررسي پي رفت روايي حكايت¬ها بيانگر اين است كه تنها 86/18% پي¬رفت¬ها كامل و داراي پنج¬گزاره¬ي روايي و بقيه¬ي پي¬رفت ها معكوس و داراي يك تا چهار گزاره هستند. افعال روايي در شش گروه و اشخاص داستاني در چهار گروه قرار مي‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گيرند. از نظر وجوه روايتي، وجه اصلي اخباري است اما مواردي از وجوه ديگر نيز در حكايات يافت مي¬شود. بررسي نمود كلامي نشان مي¬دهد كه سنايي از سه مقوله¬ي كانون¬سازي، وجه و زمانمندي در حد امكان روايت بهره برده است .

كتابخانه مركزتحصيلات تكميلي

7344