پ.م.539

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي -مديريت پيشرفت وتوسعه شهري وروستايي

پيام نور شيراز

1398-99

1401/10/20

150ص.

جاجرمي زاده ، محسن

كتابنامه:ص.131-125

هدف از پژوهش حاضر، رابطه بين هوش هيجاني و مقياس هاي شخصيت شغلي در مديريت ارشد باتوجه به نقش ميانجي خودكارآمدي مديران بود. تحقيق حاضر از نظر هدف يكي از تحقيقات كاربردي بوده و از نظر جمع آوري داده ها توصيفي و توصيفي- همبستگي است. براي جمع آوري اطلاعات متغيرها هوش هيجاني از پرسشنامه بار-آن (1980) شامل 90 گويه، شخصيت شغلي در مديريت پرسشنامه شخصيت شغلي HPI هوگان(1970) شامل29گويه و براي خودكارآمدي مديران از پرسشنامه خودكارآمدي عمومي شرر (1982) شامل 17 گويه استفاده شده كه در مجموع پرسشنامه نهايي شامل 136 گويه بود. جامعه آماري تحقيق حاضر كليه شامل مديران مالي، اجرايي، عملياتي و كارمندان ارشد سازمان هاي دولتي شهر شيراز در سال 1401 به تعداد 778نفر بودند. با استفاده از فرمول كوكران ، نمونه آماري تحقيق 257 نفر انتخاب شده و چون جامعه شامل چندين سازمان دولتي بود، نمونه گيري نيز به صورت تصادفي طبقه اي انجام شد. با استفاده از معادلات ساختاري و نرم افزار Smart PLS3 صحت فرضيه هاي تحقيق مورد آزمايش قرار گرفت و نتايج آزمون فرضيه ها نشان داد كه هوش هيجاني با مقياس هاي شخصيت شغلي مديران ارشد با توجه به نقش ميانجي خودكارآمدي ارتباط معناداري داشته كه 62 درصد از اثر كل هوش هيجاني بر شخصيت شغلي مديران از طريق غيرمستقيم توسط متغير ميانجي خود كار آمدي مديران تبيين گرديد. همچنين نتايج نشان داد بين خود آگاهي هيجاني، خود ابرازي، شادماني، عزت نفس، استقلال، روابط بين فردي، حل مسئله ، واقع گرايي، كنترل تكانش، انعطاف پذيري و تحمل استرس با مقياس هاي شخصيت شغلي مديران ارشد ارتباط معناداري وجود دارد و بين ابعاد خودشكوفايي، همدلي، مسئوليت اجتماعي و خوش بيني با مقياس هاي شخصيت شغلي مديران ارشد ارتباط معناداري وجود نداشت.

73391