LB 2

Investigating the effect of active virtual teaching methods on learning and motivation of first grade elementary students (Case study: sixth grade elementary students in Isfahan)

كارشناسي ارشد

رشته علوم تربيتي (M.A) گرايش برنامه‌ريزي درسي

كارشناسي ارشد

13 بهمن 1400

13 بهمن 1400

دكتر پروين عباسي

دكتر اكرم حميديان

روش هاي فعال تدريس- مجازي- يادگيري- انگيزه- دانش آموزان.

هدف كلي پژوهش حاضر بررسي تأثير روش‌هاي فعال تدريس به‌صورت مجازي بر يادگيري و ايجاد انگيزه دانش‌آموزان دوره اول ابتدايي (موردمطالعه: دانش‌آموزان پايه ششم ابتدايي ناحيه 4 اصفهان) مي‌باشد كه تحقيق حاضر از نوع شبه آزمايشي با پيش‌آزمون و پس‌آزمون است. در ابتدا دو گروه 20 نفري از دانش‌آموزان پايه ششم ابتدايي انتخاب شد و پرسشنامه خود سنجي روش تدريس فعال (رجبي،1385) در دو گروه آزمايش و كنترل تكميل شدند. پس‌ازآن يك گروه دانش‌آموزان در گروه آزمايش در 8 جلسه تحت آموزش براي روش تدريس فعال مجازي و گروه ديگر روش تدريس غيرفعال مجازي قرار گرفتند و گروه كنترل هيچ آموزشي نديدند. درنهايت دوباره پرسشنامه قبلي توسط هر دو گروه تكميل شد. نتايج نشان داد كه مقادير سطوح معناداري تمامي آزمون‌هاي ارائه‌شده، كمتر از مقدار سطح معناداري 05/0=α است، درنتيجه نشان مي‌دهد كه بين نمرات پس‌آزمون انگيزه و يادگيري در گروه‌هاي آزمايش و گواه با كنترل نمرات پيش‌آزمون تفاوت معناداري وجود دارد و نشان مي‌دهد بين نمرات پس‌آزمون انگيزه و يادگيري گروه گواه و آزمايش با حذف گوناگوني نمرات پيش‌آزمون تفاوت معنادار وجود دارد. اندازه اثر يا ضريب اتا نشان مي‌دهد كه 23 درصد از تغييرات نمره پس‌آزمون در اثر روش‌هاي فعال تدريس به‌صورت مجازي بوده است. سطح معناداري مربوط به‌رديف گروه (گواه/آزمايش) در ايجاد انگيزه برابر 001/0 مي‌باشد و از 05/0(مقدار سطح خطا) كمتر است و نشان مي‌دهد بين نمرات پس‌آزمون ايجاد انگيزه افراد گروه گواه و آزمايش با حذف گوناگوني نمرات پيش‌آزمون تفاوت معنادار وجود دارد. اندازه اثر يا ضريب اتا نشان مي‌دهد كه 9/11 درصد از تغييرات نمره پس‌آزمون ايجاد انگيزه در گروه آزمايش در اثر روش‌هاي فعال تدريس به‌صورت مجازي بوده است.

73357