25062پ

Reflection of portest literature in Persian poetry after the Islamic Revolution (based on the poems of Qaisar Aminpour, Seyed Hasan Hoseyni, Mohammadreza Abdolmalekian, Alireza Qazveh and Abdoljabbar Kakaii)

دكتراي تخصصي

زبان و ادبيات فارسي

دانتشگاه پيام نورمركز تهران جنوب

1393-1394

1401/10/14

خوب

293ص

مرادي، ايوب

كوپا، فاطمه

283-289ص

Islamic Revolution literature, sustainability literature, protest literature, image of protest poetry, theme of protest poetry, protest poets.

تهران جنوب

شعر اعتراض، از شاخههاي مهم ادبيات پايداري همواره مورد توجه شاعران بوده است؛ اما از زمان مشروطه، شاعران توجه ويژهاي به آن كردند. پس از انقلاب اسلامي، شعر اعتراض وارد مسير تازهاي شد. در اين رساله تلاش شده است تا اشعار پنج تن از شاعران انقلاب اسلامي: قيصر امينپور، سيدحسن حسيني، محمدرضا عبدالملكيان، عليرضا قزوه و عبدالجبار كاكايي در حوزه اعتراض فلسفي، سياسي و اجتماعي مطالعه و بررسي شود كه به تناسب انديشه، ميزان باورمندي به انقلاب و درجه دردمندي و مردمشناسي، در باره: فراموشي آرمانهاي انقلاب، فراموشي شهدا و رزمندگا ن، رواج بيعدالتي و فاصله طبقاتي، سكوت جهاني در برابر جنگ، تجاوز اسرائيل و مظلوميت مردم فلسطين، عدم آزادي بيان، شرايط ناب هسامان زندگي مردم، سكوت شاعران بيدرد، دنيازدگي و تجملگرايي برخي از دول تمردان، اش عار اعتراضي سرودند. روش پژوهش در اين رساله، به شيوه تحليليتوصيفي از نوع بررسي، جمعبند ي، تحليل و استنباط محتوا با استفاده از دفترهاي شعر شاعران و ديگر منابع معتبر مانند: كتب، مجلات علمي و تخصصي، ساي تهاي اينترنتي معتبر ميبا شد. نتيجه اين كه شاعران ضمن پايبندي به اصول انقلاب، نسبت به فراموشي و دگرگوني بعضي از آرمانهاي انقلاب و رواج برخي از نارواييها معترضند و اعتراضشان را در قال ب اعتراض اجتماعي، سياسي و گاه فلسفي بيان داشتهاند كه اعتراض اجتماعي بسام د بالايي دارد. همچنين آنان از همه ظرفي تهاي زباني و بياني از جمله: انواع عناصر خيال به ويژه نماد، كناي ه، تشبي ه، استعاره و مجاز و همه قال بهاي شعري براي بيان انديشههاي اعتراضي خود بهره بردهاند .

1402/06/08

73261