81HD

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي گرايش: توسعه منابع انساني

دانشگاه پيام نور مركز مراغه

پاييز1400

دكتر اسكندر شيرازي

دكتر بلال پناهي

چكيده مطالعه حاضر با هدف بررسي رابطه رهبري زهرآگين با بدبيني سازماني با نقش ميانجي جو سازماني و فرسودگي شغلي انجام گرفت. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي، از نظر شيوه جمع‌آوري داده‌ها توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري اين پژوهش، كاركنان دانشگاه علوم پزشكي تبريز در سال 1400 تشكيل داده‌اند. تعداد افراد جامعه 500 نفر بود. حجم نمونه بر اساس قواعد خاص تعيين حجم نمونه در مدلسازي معادلات ساختاري با رويكرد كووارانس محور تعيين شد. 322 نفر به شيوه نمونه¬گيري تصادفي ساده انتخاب گرديد. ابزار جمع¬آوري داده‌ها، پرسشنامه استاندارد بود. جهت بررسي روائي و پايايي ابزارهاي اندازه¬گيري به روائي محتوا و نتايج مدل اندازه¬گيري استناد شد كه نتايج روايي و پايايي پرسشنامه¬ها تأييد شد. براي تحليل داده‌ها از مدلسازي معادلات ساختاري با كمك نرم افزار ليزرل 10.2 استفاده شد. نتايج آزمون فرضيه‌ها نشان داد: 1) رهبري زهرآگين بر بدبيني سازماني با نقش ميانجي جو مسموم سازماني تأثير دارد (P-Value ≥ 0.0) 2. رهبري زهرآگين بر بدبيني سازماني با نقش ميانجي فرسودگي شغلي تأثير دارد. (P-Value ≥ 0.05) 3) رهبري زهرآگين بر بدبيني سازماني در دانشگاه علوم پزشكي تبريز تأثير دارد. (P-Value ≥ 0.05) 4) رهبري زهرآگين بر جو مسموم سازماني در دانشگاه علوم پزشكي تبريز تأثير دارد. (P-Value ≥ 0.05) 5) رهبري زهرآگين بر فرسودگي شغلي در دانشگاه علوم پزشكي تبريز تأثير دارد. (P-Value ≥ 0.05) 6) جو سازماني بر بدبيني سازماني در دانشگاه علوم پزشكي تبريز تأثير دارد. (P-Value ≥ 0.05) 7) فرسودگي شغلي بر بدبيني سازماني در دانشگاه علوم پزشكي تبريز تأثير دارد. (P-Value ≥ 0.05) واژگان كليدي: زهرآگين، بدبيني سازماني، جو سازماني، فرسودگي شغلي

73055