4300پ

Investigating the relationship between academic self-concept, academic engagement and study skills of high school students in Jiroft city

كارشناسي ارشد

علوم تربيتي - برنامه ريزي آموزشي

دانشگاه پيام نور رفسنجان

1401

1401/10/20

عالي

109ص.

سلاجقه ، آزيتا

82-91

academic self-concept, academic engagement, study skills

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه بين خودپنداره تحصيلي با درگيري تحصيلي و مهارت هاي مطالعه دانش آموزان متوسطه اول شهر جيرفت بود. بنابراين در اين راستا روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي برگزيده شده است. جامعه پژوهش دانش آموزان متوسطه اول شهر جيرفت به تعداد 1010 نفر بودند. با توجه به جدول مورگان بر اساس نمونه گيري تصادفي ساده تعداد 278 نفر انتخاب گرديدند. ابزار اندازه‌گيري در اين پژوهش، پرسشنامه خودپنداره تحصيلي يي يسن چن (2004)، پرسشنامه درگيري تحصيلي ريو (2013) و مهارت‌هاي مطالعه پالساني و شارمال (2001) در نظر گرفته شد. پايايي پرسشنامه‌ها با استفاده از آزمون آلفاي كرونباخ پرسشنامه خودپنداره تحصيلي81/0 درگيري تحصيلي92/0، مهارت هاي مطالعه 89/0 محاسبه شد كه حاكي از پايايي مناسب ابزار پژوهش است. داده هاي به دست آمده با استفاده از آزمون ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون با نرم‌افزار SPSS 20 مورد تحليل قرار گرفته شده است. يافته‌ها نشان داد بين خودپنداره تحصيلي با درگيري تحصيلي و مهارت هاي مطالعه در سطح 99 درصد رابطه مثبت و معناداري وجود دارد. بنابراين چنين استنباط مي‌شود كه، خودپنداره تحصيلي شامل شناخت دانش آموزان از خودشان است و توانايي داشتن خودآگاهي و افزايش آن به معناي آنست كه دانش آموزان تصويري روشن از ويژگيها، ارزشها، نگرشها، علائق و نيازهايشان داشته باشد. خودپنداره پيش نياز ديگر مهارتهاي زندگي است زيرا دانش آموزان برخوردار از كاركرد سالم، ديد دقيقي از خود دارند كه اين ويژگي ها بر درگيري تحصيلي و مهارت هاي مطالعه تاثير دارد.

1402/03/29

72490