اين پژوهش با هدف تعيين اثربخشي برنامه كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي بر نگراني، تنظيم هيجان و كيفيت زندگي مادران داراي كودك مصروع اجرا شد. روش اين پژوهش نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش كليه مادران داراي كودك مصروع در شهر اصفهان بودند. نمونه پژوهش 30 نفر از اين مادران بودند كه به صورت هدفمند از انجمن صرع مسيح انتخاب شدند و به طور تصادفي در2 گروه (آزمايش و كنترل) قرار گرفتند. گروه آزمايش طي 8 جلسه ي 90 دقيقه اي تحت آموزش برنامه كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي قرارگرفتند و گروه كنترل در اين مدت مداخله اي دريافت نكردند. براي جمع آوري اطلاعات مورد نياز از پرسشنامه نگراني ايالت پنسيلوانيا(1990)، پرسش نامه تنظيم هيجان گارنفسكي(2002) و پرسش نامه كيفيت زندگي وارو و شربون(1992) استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده ها از برنامه نرم افزاري spss-22 استفاده شد. نتايج با استفاده از آزمون تحليل كواريانس تحليل شد. نتايج نشان داد كه بين ميانگين نمرات دو گروه (آزمايش و كنترل) در متغير هاي نگراني، تنظيم هيجان و كيفيت زندگي تفاوت معناداري وجود دارد. به عبارتي برنامه كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي به طور معناداري سبب كاهش نگراني عمومي و افزايش فقدان نگراني(01/0>p)، افزايش راهبردهاي مثبت تنظيم هيجان و افزايش سلامت جسمي و رواني كيفيت زندگي(01/0>p)، در مادران داراي كودك مصروع شده است. با اين حال اين درمان بر روي راهبرد هاي منفي تنظيم هيجان تاثير معناداري نداشت(05/0
تاريخ نمايه سازي
1402/03/27
شماره ركورد
72469
لينک به اين مدرک :
