-
شماره راهنما
10215غ
-
پديد آورنده
نيكار،مهدي
-
عنوان
علل توسعه نيافتگي سياسي كشورهاي خليج فارس
-
عنوان به انگليسي
The causes of the political underdevelopment of the Persian Gulf countries
-
مقطع تحصيلي
ارشد
-
رشته تحصيلي
علوم سياسي
-
محل تحصيل
تهران غرب
-
سال تحصيل
1399
-
مشخصات ظاهري
127ص
-
استاد راهنما
شوهاني،احمد
-
استاد مشاور
سينايي،سيد عطااله
-
كتابنامه
119-125ص
-
توصيفگر فارسي
خليج فارس،مجمع عمومي، سازمان ملل
-
توصيفگر لاتين
Persian Gulf, General Assembly, United Nations
-
شناسه هاي افزوده
غرب
-
چكيده
مجمع عمومي سازمان ملل در 4 دسامبر 1986 حق توسعه تمامي ملل را برسميت شناخت و در اعلاميه حق توسعه اين گونه بيان كرد: حق توسعه يك حق جدايي ناپذير انساني است كه با توجه به مفاد آن هر انساني حق دارد در آن مشاركت كند و سهيم شود و از توسعه اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و سياسي كه در آن تمامي حقوق انساني و آزاديهاي بنيادي كاملا لحاظ شده باشد، لذت ببرد. بر اين اساس حق توسعه براي تمام ملل توسعه نيافته از جمله ملل كشورهايخليج فارس يك اصل خدشهناپذير است. ملتهاي كشورهاي عربي حوزه خليج فارس داراي شرايط تاريخي، فرهنگي، اجتماعي، اقتصادي و سياسي مشتركي هستند.در ميان مناطقي كه درون محدودهاي به اصطلاح خاورميانه قابل شناسايي هستند، خليج فارس مدل منحصر به فردي از يك منطقه ژئوپليتيك است.
درحالي كه به لحاظ منطقي ميتوان نيمه جنوبي خليج فارس را يك زيرمنطقه از جهان عرب كه از آن بزرگتر است ناميد، منطقه ژئوپليتيك خليج فارس في نفسه يك محيط متجانس است. اين منطقه شامل ملت هايي است كه از لحاظ برخي جنبههاي فرهنگي از يكديگر متفاوتند ولي درعين حال دل مشغوليهاي سياسي، استراتژيك و اقتصادي مشابهي دارند. اين منطقه دربرگيرنده ايران، عراق، عربستان سعودي، عمان، كويت، امارات متحده عربي، قطر و بحرين است.
-
تاريخ نمايه سازي
1402/02/20
-
شماره ركورد
72102
-
لينک به اين مدرک :
