-
شماره راهنما
10195غ
-
پديد آورنده
نيكجو،محمد حسين
-
عنوان
مقايسه تطبيقي جايگاه و نقش نظاميان در ساختار سياسي كشورهاي مصر و تركيه پس از سال 2011
-
عنوان به انگليسي
Comparative Analysis of Armed Forces’s Position and Role in Political Structure of Egypt and Turkey 2011-2020
-
مقطع تحصيلي
ارشد
-
رشته تحصيلي
علوم سياسي
-
محل تحصيل
تهران غرب
-
سال تحصيل
1398
-
مشخصات ظاهري
399ص
-
استاد راهنما
حاتمي،محمد رضا
-
استاد مشاور
سينايي،عطااله
-
كتابنامه
377-396ص
-
توصيفگر فارسي
ارتش، نظاميان، دخالت ارتش در سياست، ساختار سياسي، سياست داخلي، تركيه، مصر
-
توصيفگر لاتين
Armed Forces, Political Structure, Domestic Politic, Turkey, Egypt
-
شناسه هاي افزوده
غرب
-
چكيده
با توجه به اهميت تاريخي و تاثير سياسي نيروهاي مسلح و سازمانهاي نظامي در نظامهاي سياسي منطقه خاورميانه و شمال آفريقا به ويژه در دهه، اخير پژوهش حاضر به مقايسه نقش و جايگاه نظاميان در كشورهاي مصر و تركيه ميپردازد. اثر پيشرو در پي مقايسه جايگاه نظاميان در ساختار سياسي، بازتعريف نقش نظاميان و ارائه چشم اندازي از چالشهاي سياسي جديد نيروهاي نظامي در ساختار سياسي كشورهايمذكورميباشد. بر همين أساس تلاش گرديده تا با استفاده از تبيينهاي نظري رهيافت ساختار-كارگذار، نقش نهادي و جايگاهساختاري نظاميان و نهاد ارتش در ساختار سياست داخلي و ساخت اقتصاد-سياسي كشورهاي مصر و تركيه روشن گردد. همچنين با توجه به تاثير و تاثرات تحولات پس از سال 2011 ميلادي به مثابه جنبشهاي اجتماعي جديد بر نقش و جايگاه نظاميان، مناسبات نظامي-مدني نوين كشورهاي مورد بحث نيز مورد تحليل و بررسي قرار گرفته است.
در مجموع عليرغم اشتراكات نهادي و ساختاري همچون نقش تاسيسي موثر در فرآيند دولت-ملتسازي، تاكيد بر پيشرفت اقتصادي با ملزومات و تاسيسات مدرن به شيوه غربي، اولويت ژئوپلتيك در اصول سياست داخلي و خارجي، ايجاد دموكراسي صوري و جمهوري ساختگي با بنيانهاي ميليتاريستي، تلفيق مداخلات مستقيم همچون كودتا و غيرمستقيم همانند دولتهاي نظامي و همچنين سلسله مراتب نظامي مستحكم بر أساس رابطه فرمانده-فرمانبر و سنت ديرپاي اقتدارگرايي در ساختار سياست داخلي و خارجي، نقش و جايگاه نظاميان در دو كشور مصر و تركيه پس از تحولات سال 2011 ميلادي دچار تغيير و تحول گرديده است.
در نتيجه در حاليكه نقش و جايگاه نظاميان در ساختار سياست داخلي كشور مصر تداوم يافته است؛ در كشور تركيه با ازدست رفتن جايگاه ساختاري نظاميان، آنها تنها به نقش نهادي خود محدود گشتهاند. به عبارت ديگر در كشور تركيه استيلاي ساختاري نيروهاي مسلح و ارتش توسط حزب عدالت و توسعه به چالش كشيده شده، و علاوه بر اين بر حوزه نفوذ نظاميان نيز تاثير منفي نهاده است. به عبارت ديگر جايگاه ساختاري نظاميان در كشورهاي مصر و تركيه در درجه نخست بر مبناي مولفههاي مشروعيتيابي، كارآمدي،كارايي و اعتباريابي بينالمللي و همچنين نقش نهادي آنان در قالب همبستگي سازماني، مشاركت سياسي و تمايزپذيري كاركرديمتمايز ميباشد. علاوه بر اين واكنش نظاميان به تحولات يك دهه اخير در عرصه داخلي نيز در مقولههاي هويتيابي جمعي، تاثير شبكههاي اجتماعي و ارتباطي جديد و عامليت و رهبري سياسي با يكديگر متفاوت هستند.
-
تاريخ نمايه سازي
1402/02/18
-
شماره ركورد
72070
-
لينک به اين مدرک :