چكيده
سبك زندگي به عنوان شيوه اي كه افراد و گروهها در زندگي روزمره اتخاذ مي كنند، منعكس كنندۀ ارزشها و اهداف عالي يك نظام اجتماعي است. به طور طبيعي انتظار مي رود كه در يك جامعه ديني كه بر اساس ارزش هاي الهي و توحيدي شكل گرفته است، مردم به شيوه اي زندگي كنند كه نمايانگر ارزشها و آرمانهاي مستتر در نظام فكري و ذهني آن جامعه باشد. جوامع محلي يا اجتماعات روستايي در كشور ما آن چنان كه برخي تصور مي كنند، اجتماعات سنتي به معناي كلاسيك آن نيستند. بسياري از روستاييان تحت تأثير مدرنيته و سبك زندگي غربي قرار گرفته و از ظواهر آن بهره مند شده اند اين بهره مندي در واقع به معناي تغيير و دگر گوني الگوي مصرفي روستاهاست. در اين ميان خانواده به عنوان يك نهاد مهم و اثرگذار در جامعه-كه ركني اساسي و مهم در نظام اجتماعي است-نقش مهمي در فرايند جامعه پذيري افراد دارد و مي تواند با تأسّي به ارزشهاو آموزه هاي قرآن و حديث، شيوه هاي مختلف زيستن را تجربه و به نسلهاي بعدي انتقال دهد؛ لذا با عنايت به اينكه سبك زندگي افراد، به ويژه خانواده ها، تحت تأثير هجمه هاي تبليغاتي جهاني در حال تغيير است، ضرورت دارد راههاي تقويت سبك زندگي ديني برخاسته از قرآن و روايات شناخته شود و راهكارهاي لازم براي تقويت بنيه خانواده از طريق اجراي سبك زندگي مناسب در جامعه ديني انجام پذيرد. از اينرو هدف پژوهش حاضر اين است كه با روش پديدارشناسي كيفي- توصيفي استفاده شده است و مراجعه به اسناد كتابخانه اي و مصاحبه به بررسي پديدارشناسي تأثير آيات قراني بر سبك زندگي ساكنين روستاي شوتاور از توابع شهرستان كهگيلويه بپردازد.
