بررسي توليد نانوذرات نقره توسط عصاره گياهان انار، سماق و سنجد

eva‎luation of nanosilver particle production using extracts of Punica granatum, Rhus coriaria and Elaeagnus angustifolia

كارشناسي ارشد

مهندسي كشاورزي- بيوتكنولوژي كشاورزي

پيام نور كرج

1390

90/06/28

عالي

113ص.

كربكندي، حسن؛ اصغري، غلامرضا

بخشي خانيكي، غلامرضا

ص:102-111

Nanosilver particles , Biosynthesis , Plant extracts , Punica granatum , Rhus coriaria , Elaeagnus angustifolia

پ استاد راهنما مركز كرج

نانوذرات نقره در صنايع پزشكي و دارو سازي از اهميت زيادي برخوردار هستند. توسعه روشهاي تميز، غير سمي و سازگار با طبيعت براي سنتز نانوذرات فلزي مانند نقره در سالهاي اخير مورد توجه زيادي قرار گرفته است. استفاده از عصاره هاي گياهي به علت سهولت، سرعت عمل و به صرفه بودن از نظر اقتصادي، نسبت به ساير روشهاي زيستي سنتز نانوذرات مزيت و برتري دارد. هدف از اين پايان نامه توليد نانوذرات نقره با استفاده از گياهان مورد بررسي و مقايسه روشهاي مختلف استفاده از گياهان براي توليد نانوذرات و بالاخره آناليز شكل و اندازه ذره اي نانوذرات توليد شده بود. گياهان استاندارد مورد بررسي از مركز تحقيقات و مبارزه با آفات و بيماريهاي گياهي اصفهان تهيه و پس از شستشو و خشك كردن در هواي اتاق، آسياب شدند و سپس عصاره گيري از آنها صورت گرفت. مخلوطهاي واكنش (Reaction Mixture) شامل موارد ذيل بود: نيترات نقره به عنوان سوبسترا (mM10)، عصاره يا پودر گياهان مورد بررسي به عنوان بيوكاتاليزر، گلوكز بعنوان دهنده الكترون ( mM560)، بافر فسفات (mM 100 و 7 pH=) و اتانول º70 به عنوان حلال در محيط واكنش. مواد مذكور درون شيشه هاي دهان گشاد 100 ميلي ليتري (Duran) ريخته شدند و بر روي شيكر (rpm 70) قرار گرفتند، سپس در زمانهاي مختلف از مخلوطهاي واكنش نمونه برداري صورت گرفت و جذب نوري (nm 450) نمونه ها بعد از رقيق نمودن 1/80، خوانده شدند. آناليز هاي TEM نيز بر روي نمونه ها انجام پذيرفت. در اين مطالعه توليد نانوذرات نقره با استفاده از عصاره پوست ميوه انار (Punica granatum)، ميوه سماق (Rhus coriaria)، ميوه سنجد (Elaeagnus angustifolia)، برگ گردو (Juglans regia) و برگ به (Cydonia oblanga) براي اولين بار نشان داده شد و عصاره الكلي برگ گردو بالاترين پتانسيل توليد را در اين زمينه از خود نشان داد و پس از آن به ترتيب گياه به، انار، سماق و سنجد قرار داشتند. براي نخستين بار روشهاي مختلف استفاده از گياهان (عصاره اتانولي، استفاده مستقيم از پودر و عصاره آبي جوشان) مورد مقايسه قرار گرفت و با بررسي جذب نوري نمونه ها توسط دستگاه اسپكتروفتومتر visible- UV، مشخص شد كه استفاده مستقيم از پودر گياهان روشي موثرتر مي باشد و پودر برگ گردو باز هم بالاترين ميزان توليد را دارا بود، كه از لحاظ اقتصادي و صنعتي نيز بسيار مطلوب است. در آناليزهاي TEM نيز مشخص شد كه اگرچه استفاده مستقيم از پودر برگ گردو نانوذرات بيشتري را توليد كرد ولي عصاره الكلي آن نانوذراتي با اندازه ذره اي كمتر و به صورت غير به هم چسبيده را سنتز كرد. همچنين در بيشتر مطالعات قبلي، به موضوع غلظت عصاره توجه نشده بود كه در اين مطالعه تاثير غلظت هاي متفاوت بررسي شد و مشخص شد كه از چه غلظتي از عصاره يا پودر بهتر است استفاده شود. در بيشتر مطالعات قبلي به تاثير جوشاندن عصاره و تاثير آن بر روي پتانسيل توليد نانوذرات توجه چنداني نشده بود. در اين مطالعه اين تاثير مشخص شده است.

71610