1093 پ

كارشناسي ارشد

برنامه ريزي درسي

دانشگاه پيام نور دامغان

1401

1401/10/24

دكتر مهدي محمودي

هدف پژوهش حاضر شناسايي و تحليل ابعاد خلاقيت آموزشگاهي در نظام آموزش عمومي ايران وبسط مدل مدرسه خلاق بوده است. پژوهش حاضر توصيفي -پيمايشي است. جامعه آماري پژوهش حاضر كليه دبيران دوره متوسطه شهر دامغان به تعداد 841 نفر است. با توجه به جدول مورگان بر اساس نمونه گيري تصادفي خوشه اي تعداد 260 نفر انتخاب شدند. ابزار اندازه‌گيري پرسشنامه محقق ساخته است كه داراي 21 سوال و در قالب ليكرت (خيلي زياد، زياد، متوسط، كم، خيلي كم) مي باشد. ضريب پايايي پرسشنامه به روش آلفاي كرونباخ 83/0 به دست آمده است و پايايي پرسشنامه تاييد گرديد. دادههاي به دست آمده با استفاده از آزمون روش تحليل عاملي اكتشافي با نرم‌افزار SPSS 20 مورد تحليل قرار گرفتند. يافته ها نشان داد نتايج نشان داد هفت بعد (انعطاف پذيري، سيالي، بسط، ابتكار، ريسك پذيري، تجربه جويي و نوآوري) خلاقيت آموزشگاهي در نظام آموزش عمومي ايران استخراج شده كه بيشترين مقدار ويژه برابر با 86/49 مربوط به عامل اول است كه 47/11 درضد از واريانس كل را تبيين مي‌كند. مقدار واريانس تجمعي تبيين شده اين هفت عامل 08/82 درصد است كه نشان مي‌دهد متغيرهاي موجود در اين هفت عامل 82 درصد از كل تغييرات مربوط خلاقيت آموزشگاهي در نظام آموزش عمومي ايران را تبيين مي‌كنند كه نشان دهنده درصد بالاي واريانس تبيين شده توسط اين عامل‌ها است

71520