ارزيابي مولفه هاي تاب آوري كالبدي محيطي بافتهاي ناكارامد شهري در جهت كاهش بحران زلزله(مطالعه موردي شهر ملارد)

eva‎luation of the components of physical and environmental resilience of inefficient urban tissues in order to reduce the earthquake crisis (case study of Mallard city)

كارشناسي ارشد

جغرافيا و برنامه ريزي شهري- آمايش شهري

پيام نور كرج

99

99/10/14

بسيار خوب

115ص.

نصيري هنده خاله، اسماعيل

افتخاري، الهام

110-114

vulnerability , dysfunctional tissues , physical-environmental , crisis

پ استاد راهنما مركز كرج

بحران هاي طبيعي پتانسيل اين امر را دارند كه در نبود سيستم هاي تقليل مخاطرات به سوانحي هولناك تبديل شوند. امروزه جوامع در پي وقوع شرايط اضطراري در تلاش هستند كه هر چه سريعتر به وضعيت پيش از بحران دست يابند. از اين رو در سالهاي اخير به موضوع تاب آوري توجه بيشتري شده است.در اين پژوهش سعي شده است، شاخص هاي مؤلفه ي كالبدي محيطي تاب آوري شهري در بافتهاي ناكارامد را كه مي تواند در تاب آوري شهري بكار گرفته شوند، شناسايي شده تا به كمك آن بتوان محدوده مورد مطالعه را نسبت به تغييرات و بحران هاي پيش رو انعطاف پذير نمود. پژوهش حاضر از نوع كمي بوده كه از تدابير مطالعه اسنادي و ميداني به منظور گرد آوري اطلاعات است. تجزيه و تحليل اطلاعات با استفاده از فرآيند تحليل سلسله مراتبي (AHP) در محيط نرم افزاري GIS 10.5 صورت پذيرفته است. همچنين پژوهش حاضر را به لحاظ هدف مي بايست در زمره پژوهش هاي كاربردي و به لحاظ روش در زمره پژوهش هاي توصيفي به شمارآورد. معيارهاي مورد بررسي در تحقيق حاضر شامل:فاصله از مراكز درماني، ريزدانگي بافت، تعداد طبقات، جنس و قدمت مصالح، دسترسي به فضاهاي سبز و باز و ترامن جمعيت مي باشد. نتايج مطالعات حاضر حكايت از آن دارد، كه از ميان عواملي كه مورد بررسي قرار گرفته است، معيار ريزدانگي با ميانگين 0.338 در ميان ديگر عوامل در نظر گرفته شده، بالاترين درجه اهميت را در ميزان تاب آوري محدوده مورد مطالعه داشته و بعد از آن، معيار جنس سازه 0.221 درصد، در ميزان تاب آوري محدوده تاثيرگذار هستند.

71288