2389

كارشناسي ارشد

دانشگاه پيام نور زرين شهر

پائيز- 1400

جناب آقاي دكتر قاسم عبداللهي بقرآبادي

پژوهش حاضر با هدف اثربخشي آموزش خودشفقتي ذهن آگاهانه بر نشخوار فكري و اضطراب اجتماعي مادران داراي كودك اتيسم انجام شد. پژوهش حاضر از نوع نيمه آزمايشي بود. جامعه آماري شامل كليه مادران داراي كودك اتيسم مراجعه كننده به مركز توانبخشي انوار آفتاب كوثر جميل شهر قم در سال 1400 بود. جهت انتخاب نمونه از روش نمونه گيري در دسترس با گمارش تصادفي استفاده شد، بدين صورت كه 30 نفر (15 نفر در گروه آزمايش و 15 نفر در گروه گواه) از افرادي كه بالاترين نمره را در تست غربالگري كسب كردند و ساير معيارهاي ورود به پژوهش را داشتند انتخاب شدند. جلسات آموزشي خودشفقتي ذهن آگاهانه به شيوه گروهي براي گروه آزمايش به مدت 8 جلسه، به صورت هفته‌اي يك جلسه به مدت 90 دقيقه برگزار شد و گروه گواه در ليست انتظار براي آموزش قرار گرفتند. ابزارهاي مورد استفاده شامل مقياس اضطراب اجتماعي لايبويتز(1987) و پرسشنامه‌ي نشخوار فكري نولن هوكسما و مارلو(1991) بودند. داده‌ها از طريق آمار توصيفي و تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر و با استفاده از نرم افزار spss نسخه 20 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه اثربخشي آموزش خودشفقتي ذهن آگاهانه بر كاهش نشخوار فكري و اضطراب اجتماعي مادران داراي كودك اتيسم موثر است (05/0>P). اثربخشي آموزش خودشفقتي ذهن آگاهانه بر كاهش نشخوار فكري و اضطراب اجتماعي مادران داراي كودك اتيسم در مرحله پيگيري تداوم داشته است (05/0>P). نتيجه گيري: با توجه به اين يافته ها نتيجه گرفته مي شود كه آموزش برنامه در كاهش نشخوار فكري و اضطراب اجتماعي مادران داراي كودك اتيسم موثر بوده است.

1401/11/30

71136