24742پ

The relationship between parenting patterns and parents' perfectionism with academic self-disabilityof female second-year high school students in Qom

كارشناسي ارشد

علوم تربيتي

دانشگاه پيام نور مركز تهران جنوب

1399-1400

1401/09/08

عالي

94-99ص

ميرزايي،اردوان

92-99ص

parenting patterns, parental perfectionism, academic self-disability

دانشگاه پيام نور مركز تهران جنوب

پژوهش حاضر با هدف بررسي ارتباط الگوهاي فرزندپروري و كمال گرايي والدين با خودناتوان سازي تحصيلي دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر قم انجام شد. روش پژوهش نيز به صورت توصيفي-همبستگي بود. جامعه آماري اين پژوهش، دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر قم به تعداد 15850 نفر مي باشد. حجم نمونه نيز با توجه به جدول مورگان تعداد 375 نفر به شيوه نمونه گيريخوشه اي در نظر گرفته شد. ابزار پژوهش نيز پرسشنامه فرزند پروري ديانا بامريند (1973)، پرسشنامه كمال گرايي والدينبشارت و همكاران(1399) پرسشنامه خود ناتوان سازي تحصيلي ميگلي (2010) بود . روش تجزيه و تحليل داده ها نيز تحليل رگرسيون و ضريب همبستگي بود. نتايج پژوهش نيز نشان داد كه بين سبك فرزند پروري سهلگيرانه مستبدانه و خودناتوان سازي رابطه معني داري در سطح 0.01 وجود دارد و بين سبك فرزند پروري مقتدرانه و خودناتوان سازي رابطه معني داري وجود ندارد و بين كمال گرايي با خودناتوان سازي رابطه معني داري وجود ندارد. متغيرهاي پيش بيني كننده (سبك مقتدرانه، سبك مستبدانه، سبك سهلگيرانه) قدرت پيش بيني متغير ملاك (خودناتوان سازي) را دارد و در نهايت متغير كمال گرايي، قابليت پيش بيني متغير خودناتوان سازي را ندارند.

1401/09/11

تهران جنوب

70160