24741پ

Investigating the mediating role of anxiety sensitivity in the relationship between alexithymia and cognitive regulation in university students

كارشناسي ارشد

روان‌شناسي عمومي

دانشگاه پيام نور مركز تهران جنوب

1397-1398

1400/06/10

عالي

70ص

رحمانيان،مهديه

62-70ص

Alexithymia, Anxiety sensitivity, Cognitive emotion regulation, Payame Noor University students.

هدف پژوهش حاضر، تعيين برازش مدل ساختاري تنظيم شناختي هيجان بر اساس ناگويي خلقي با ميانجي‌گري حساسيت اضطرابي در دانشجويان دانشگاه پيام نور در نيمه اول سال 1400بود. روش اين مطالعه از نظر هدف بنيادي- كاربردي و از نظر روش توصيفي از نوع همبستگي به روش معادلات ساختاري بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه دانشجويان دانشگاه پيام نور استان تهران در سال 1400 بود كه در دوران شيوع كرونا و آموزش مجازي اين دوره دانشجو بودند. نمونه اين مطالعه شامل 250 دانشجو بود كه به‌صورت در دسترس و داوطلبانه انتخاب شدند. در اين پژوهش سه پرسشنامه؛ تنظيم شناختي- هيجاني گارنفسكي و همكاران (2006)، حساسيت اضطرابي فلويد و همكارانش (2005) و مقياس ناگويي خلقي تورنتو (بگي و همكاران، 1994) توسط شركت‌كنندگان تكميل شد. از شاخص‌هاي آمار توصيفي شامل ميانگين، فراواني، درصد، انحراف ‌معيار، همبستگي پيرسون و تحليل مسير از طريق نرم‌‌افزار SPSS-26 و نرم‌افزار ايموس نسخه 24 جهت تحليل داده‌ها استفاده شد. نتايج تحليل داده‌ها نشان داد؛ مدل از برازش مناسبي برخوردار است. از طرفي، با افزايش ميزان ناگويي خلقي دانشجويان، ميزان تنظيم هيجان سازش نايافته افزايش مي‌يابد. با افزايش ميزان راهبردهاي سازش‌يافته شناختي هيجان دانشجويان، ميزان حساسيت اضطرابي آنان كاهش مي‌يابد. با افزايش ميزان راهبردهاي سازش‌نايافته دانشجويان، ميزان ابعاد ناگويي خلقي آنان افزايش مي‌يابد. همچنين با افزايش ميزان راهبردهاي سازش‌يافته دانشجويان، ميزان ابعاد ناگويي خلقي آنان كاهش مي‌يابد. در نتيجه مي‌توان گفت؛ بر اساس حساسيت اضطرابي و ناگويي خلقي تنظيم هيجان سازش نايافته قابل پيش‌بيني است.

141/09/11

تهران جنوب

70159