4238پ

Comparative study of the morphological structure of Shushtari and Dezfuli dialect verbs with Persian language

كارشناسي ارشد

زبان شناسي همگاني

دانشگاه پيام نور اهواز

1400

1400/11/17

56ص.

كدخدا ، مهدي

ويسي ، الخاص

51-52

در زبان فارسي گويشها و ساختارهاي مهمي وجود دارد كه كشف نشده هستند و اين جستار در تلاش براي مقايسه ساختاري صرف افعال دو گويش شوشتري و دزفولي ذيل زبان فارسي انجام ميشود. قصد نگارنده براي ابهام زدايي تفاوت ها و موارد تشابه اين دو گويش است كه به پرسشهاي بسيار متعددي كه ساليان سال است در جريان است پاسخ دهد. در اين تحقيق تلاش براي حفظ و تداوم اين گويشها در تاريخ به علت اوج گيري تغييرات زباني و بعضا از بين رفتن آنهاست كه از طريق كتابخانه با وجود منابع اندك و ضبط مكالمات مردم محلي هر دو شهر و مطالعات ميداني سعي بر جمع آوري اطلاعات مورد نياز براي انجام تحقيق مورد نظر استفاده شده است كه نتايج آن كاملا مشهود است. از آنجايي كه گويشها و زبان ها به مرور رو به تغيير و بعضا رو به نابودي ميروند، در اين تحقيق تلاش بر حفظ و تداوم و ثبت در تاريخ شده است. فعل يكي از اجزا مهم و سازنده ي جمله است، قرار بر تحقيق و ثبت افعال شده است تا گامي بر حفظ اين دو گويش برداشته شود كه با در نظر گرفتن همه ي جوانب به اين نتيجه رسيده شد كه بيشتر واژه هاي دزفول با حركت ‌واو معلوم تلفظ مي شود و واژه هاي شوشتري با حركت واو مجهول تلفظ مي شوند، گذشته از اين موارد بعضي از واژه ها بنا به موقعيت محيطي و جغرافيايي و فرهنگ پذيري بعلت هم جواري با اقوام ديگر در منطقه خوزستان، بعضي از حروف در تلفظ جاي همديگر مي نشينند مثل (دال) بجاي (سين) و (واو) بجاي (ي) و اين ناشي از اثر پذيري از گويشهاي ديگر در منطقه خوزستان است كه شوشتر در رابطه با هم نشيني با اقوام ديگر و دزفول در رابطه با همنشيني با اقوام لر و عرب مي باشد. اگر بيشتر تحقيق شود گويش شوشتري و دزفولي باز مانده زبان خوزي است كه با تغيراتي دستخوش زبانهاي رايج و گويش اقليمي شده است.

1401/09/05

70001