روا/122

tole of distress on clinical Decision making of nurses in COVID-19 pandemic in Allameh Behlool Hospital

كارشناسي ارشد

روانشناسي اسلامي مثبت گرا

گناباد

1400

1400/11/18

دفاع شده

90ص.پرسشنامه،جدول،نمودار

پناهي شهري،محمود

ص74-84

پناهي شهري ،محمود استاد راهنما , عجم،علي اكبر استادداور

با توجه به عوارض ناشي از پريشاني در پرستاران و تاثير مستقيم آن در عملكرد حرفه اي خصوصا بحث تصميم گيري باليني در آن ها، انجام اين مطالعه الزامي و داراي اهميت است . بنابراين، در اين مطالعه ميزان پريشاني و تاثير آن بر تصميم گيري باليني پرستاران شاغل در بيمارستان علامه بهلول گناباد در شرايط كويد 19 مورد بررسي قرار گرفت . روش كار : اين پژوهش از نوع توصيفي بوده كه بر روي پرستاران شاغل در بيمارستان علامه بهلول گناباد وابسته با دانشگاه علوم پزشكي گناباد صورت گرفت.روش مطالعه بدين صورت بود كه پس از اخذ مجوزهاي لازم ، پرسشنامه هاي مربوط به پريشاني (Green et al, HSCL-21 1988) و تصميم گيري باليني جنكينز(1983) در اختيار واحدهاي پژوهش قرار گرفت و اطلاعات بدست آمده ، با استفاده از نرم افزار spss26 مورد تجزيه و تحليل آمار قرار گرفت. يافته ها : بر اساس يافته هاي توصيفي بيانگر اين است كه اكثر واحدهاي پژوهش زير 30 سال (77 درصد ) و گروه زنان معادل 7/69 درصد بوده اند .همچنين براساس آزمون همبستگي پيرسون رابطه معني‌داري مثبت بين تصميم گيري باليني و مولفه هاي وسواس و اضطراب در آزمون پريشاني وجود دارد (p value = 0.021 ) واين نشاندهنده اين است كه افرادي كه داراي وسواس بيشتر هستند داراي نمره تصميم گيري بيشتري هستند . همچنين بين نمره تصميم گيري افراد با اضطراب نيز ارتباط معني دار و منفي وجود دارد يعني افراد با اضطراب كمتر داراي قدرت تصميم گيري بهتري هستند(p value = 0.00) . ولي بين نمره تصميم گيري با مشكلات جسماني و افسردگي ارتباط معنادار نبود و ضريب همبستگي منفي وجود داشت وهمچنين در ارتباط بين پريشاني با مولفه هاي تصميم گيري باليني نتايج نشان داد كه در صورت افزايش پريشاني ، ارزشيابي مداوم پيامدهاي حاصل از مراقبت نيز افزايش مي يابد و براساس آزمون t مستقل ، نمره پريشاني در گروه زنان و نمره تصميم گيري در گروه مردان و بر اساس آزمون آنوا ارتباط معني داري بين قدرت تصميم گيري باعلاقه مندي ارتباط مثبت ولي پريشاني با علاقه مندي ارتباط منفي وجود دارد و بين سابقه و تصميم گيري وپريشاني ارتباط مثبت وجود دارد. بحث و نتيجه گيري: در نهايت با توجه به اينكه تصميم گيري درست مي تواند به كاهش هزينه, استفاده درست از منابع انساني و مواد و بهبود كيفيت مراقبت كمك كند بنابراين با استفاده از نتايج مطالعه حاضر برنامه هاي كاهش دهنده مولفه هاي اضطراب و وسواس و كاهنده پريشاني در ارتقا تصميم گيري باليني پرستاران پيشنهاد مي شود.

تصميم گيري باليني،پريشاني ،كويد19

1401/06/07

محمد قوامي يونسي

67357