-
شماره راهنما
HD 435
-
پديد آورنده
پناهي،اكرم
-
عنوان
بررسي تاثير گرايش به فاصله قدرت و فرد گرايي بر استرس شغلي از طريق متغير ميانجي اعتماد به اثر بخشي دور كاري و انتقاد به انزواي دوركاري
-
عنوان به انگليسي
Investigating the effect of power distance tendency and individualism on job stress through the mediating variable of trust in telework effectiveness and criticism of telework isolation
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
مديريت دولتي گرايش خط مشي گذاري عمومي
-
محل تحصيل
پيام نور رشت
-
تاريخ دفاع
1400/11/17
-
مشخصات ظاهري
125ص.
-
يادداشت
درجه ارزشيابي:عالي
-
استاد راهنما
ميرهادي مؤذن جمشيدي
-
استاد مشاور
حامد هاشمي
-
توصيفگر فارسي
گرايش به فاصله قدرت , فرد گرايي , استرس شغلي , اعتماد به اثر بخشي دور كاري , انتقاد به انزواي دوركاري
-
توصيفگر لاتين
power distance tendency , individualism , job stress , trust in telework effectiveness , criticism of telework isolation
-
شناسه هاي افزوده
مؤذن جمشيدي،ميرهادي،راهنما , هاشمي،حامد،مشاور
-
چكيده
اين تحقيق به بررسي تاثير گرايش به فاصله قدرت و فرد گرايي بر استرس شغلي از طريق متغير ميانجي اعتماد به اثر بخشي دور كاري و انتقاد به انزواي دوركاري پرداخته است. ابزار جمع آوري داده ها در اين پژوهش پرسشنامه مي باشد كه از طريق طيف ليكرت نمره دهي شده است و پايايي آن از طريق آلفا كرونباخ سنجيده شد. براي سنجش متغير استرس شغلي از پرسشنامه (موتويدلو، 1986) با شاخصه هاي (عقب ماندگي شغلي، استرس زيادي، عدم برقراري ارتباط با سرپرست، اطلاعات نادرست) 8 سوالي، متغيراعتماد به اثربخشي دوركاري با شاخصه هاي (افزايش بهره وري، افزايش تمركز و افزايش انگيزه ) 4 سوالي و متغير انتقاد به انزواي دوركاري با شاخصه هاي (احساس تنها، كاهش يادگيري متقابل، كاهش همكاري) 3 سوالي از پرسشنامه (آدمويك، 2021)، متغير گرايش به فاصله قدرت، با شاخصه هاي (سلسله مراتب سازماني، نظارت بر كارمندان، قدرت اختيار) 7 سوالي و متغير گرايش به فردگرايي، با شاخصه هاي (كار فردي، حفظ موقعت فردي، خلاقيت فردي) 6 سوالي از پرسشنامه مازنوسكي (2002) استفاده گرديده است. روش پژوهش حاضر،تحليل توصيفي داده هاي پژوهش و تحليل استنباطي مي باشد با استفاده از آزمون هاي پارامتريك و ناپارامتريك (به وسيله نرم افزار SPSS22 و PLS)، مورد سنجش قرار گرفت. نتايج تحقيق نشان داد كه گرايش به فردگرايي داراي بيشترين ضريب اثر كل بر استرس شغلي از طريق متغير انتقاد به انزواي دوركاري بوده و متغير انتقاد به انزواي دوركاري در اين تاثيرگذاري نقش ميانجي جزئي دارد. همچنين، متغير گرايش به فاصله قدرت بر استرس شغلي پس از متغير گرايش به فردگرايي بر استرس شغلي از طريق متغير اعتماد به اثر بخشي دوركاري داراي بيشترين ضريب اثر مي باشد و متغير اعتماد به اثر بخشي دوركاري در اين تاثيرگذاري نقش ميانجي جزئي دارد. اين بدان معناست كه متغير گرايش به فاصله قدرت نه تنها از طريق اعتماد به اثر بخشي دوركاري، بلكه خود نيز مستقيما مي تواند بر استرس شغلي تاثيرگذار باشد.
-
تاريخ نمايه سازي
1401/03/02
-
نام نمايه ساز
منتخبي
-
شماره ركورد
66662
-
لينک به اين مدرک :