4121پ

The role of state investment in the empowerment of rural communities(Kashan Region in Central Iran)

دكتري تخصصي (Ph.D)

جغرافيا و برنامه ريزي روستايي

دانشگاه پيام نور مركز تحصيلات تكميلي تهران

1400

401ص.

طالشي ، مصطفي

شاطريان ، محسن

342-368

Empowerment, Investment, State, Rural, Kashan, capacity building

هدف: يكي از مهمترين اهداف و وظايف بنيادي دولت ها فراهم ساختن رفاه و توسعه براي جامعه است. در ايران بخش عمده اي از بسترسازي و دستيابي به توسعه روستايي در چهارچوب برنامه هاي پنج ساله صورت گرفته و سرمايه گذاري مهمترين ابزار دولت به منظور تحقق توسعه پايدار روستايي است. توانمند سازي جوامع محلي سه دهه است كه به عنوان يك مفهوم در ادبيات فعاليت هاي توسعه اي روستايي ايران مطرح شده است. در اين پژوهش با توجه به نقش دولت در توانمند سازي و توسعه روستاهاي ناحيه كاشان، اقداماتي كه دولت در قالب نظام برنامه هاي توسعه انجام داده است، نخست با شناخت و تحليل سرمايه گذاري هاي دولتي به روستاها، و سپس نقش توانمند سازي مردم و چگونگي اثرگذاري آن در روستاهاي ناحيه كاشان مورد بازشناسي قرار مي گيرد تا از اين طريق به چگونگي رونديابي مناسب براي مداخله توسعه در روستاها از طريق توانمند سازي مورد كنكاش قرار گيرد. روش شناسي پژوهش: روش پژوهش حاضر توصيفي – تحليلي است. جامعه آماري 15255 خانوار روستايي كه در 67 روستاي ناحيه كاشان زندگي مي كنند. حجم خانوار نمونه 316 خانوار تعيين شد. در اين تحقيق ميزان سرمايه گذاري دولت به عنوان شاخص اصلي تعيين روستاهاي نمونه مدنظر قرار گرفت كه در مجموع 12 روستا به عنوان روستاهاي نمونه ناحيه انتخاب گرديد. براي تبيين رابطه ميان متغير مستقل و وابسته با توجه به ماهيت فرضيات از تكنيك TOPSIS و همبستگي پيرسون و T تك نمونه اي و الگوي معادلات ساختاري استفاده گرديد. در اين بخش، از نرم افزاز SPSS و AMOS و GIS استفاده شد. يافته ها: با توجه به رتبه بندي روستاها 75 درصد از روستاهاي مورد مطالعه داراي توانمند سازي ضعيف و متوسط بودند. همچنين 67 درصد از روستاهاي مورد مطالعه با سرمايه گذاري ضعيف و متوسط ارزيابي شدند. يافته هاي حاصل از مطالعات ميداني ازوجود رابطه قوي، مثبت و مستقيم بين دو متغير سرمايه گذاري و توانمند سازي روستاييان(000/0P=) حكايت دارد. نتيجه گيري: نتايج اين پژوهش بر تغيير و اصلاح رويكرد حاكم بر فرايند توسعه روستايي در ايران و ناحيه كاشان از طريق انتخاب سياست هاي اجتماعي، اقتصادي، اكولوژيكي و كالبدي- فضايي مناسب دولت و به كارگيري روش هاي مناسب توانمند سازي روستاييان؛ همچنين ايجاد هماهنگي ساختاري و كاركردي در فرايند توسعه روستايي تاكيد مي كند. لذا رويكردها در برنامه هاي توسعه روستايي بايد به برنامه ريزي پايين به بالا و غيرمتمركز، انجام مطالعات ملي و منطقه اي و محلي، وجود مسئوليت فردي در سطوح طراحي و اجراي برنامه، رويكرد سيستمي به برنامه هاي توسعه روستايي تغيير تا در نهايت منجر به توسعه پايدار سكونتگاه¬هاي روستايي شود.

1401/02/31

66615