bf 99 ط22 ن78

The role of cognitive flexibility and mindfulness in predicting problem-solving skills mediated by psychological resilience

كارشناسي ارشد

روانشناسي

پيام نور نوشهر

1399

1399/11/21

خوب

103

مرتضي ترخان

رضا گلپور

80-90

بدون شك رفتار آميخته با حل مسئله با خصوصيات شخصي ارتباط نزديكي دارد، از اين جهت در اين پژوهش به بررسي نقش انعطاف پذيري شناختي و ذهن آگاهي در پيش بيني مهارت حل‌مساله با ميانجيگري تاب¬آوري رواني پرداخته شد. جامعه مورد مطالعه در اين پژوهش 160نفر(100 زن و 60 مرد) از هنرجويان آموزشگاه سخنوران شعبه كرج مي باشد. داده ها از طريق مقياس حل مساله هپنر و پترسن، مقياس انعطاف پذيري شناختي (CFI)، مقياس پنج وجهي ذهن آگاهي و مقياس تاب آوري كونور و ديويدسون جمع آوري گرديد. به منظور پاسخگويي به فرضيات تحقيق از آزمون‌هاي آماري مدل معادلات ساختاري و جهت تحليل داده‌ها نيز از نرم‌افزار آماري SPSS 18 و نيزSmartPLS در دو بخش تحليل عاملي تأييدي و بررسي فرضيه¬ها با استفاده از فرمان¬هاي خودگردان¬سازي و الگوريتم پي ال اس¬ استفاده گرديد. نتايج مدل ساختاري (با رويكرد پي ال اس) نشان داد انعطاف پذيري شناختي با ضريب مسير 72/0، بيشترين و ذهن آگاهي با ضريب مسير 17/0 در رتبه بعدي، نقش پيش بيني كنندگي براي مهارت حل مساله را دارا مي باشند. اما تاثير مستقيم و غير مستقيم متغيرميانجي تاب‌آوري رواني بر روي مهارت حل مساله تاييد نگرديد. لذا بر اساس نتايج اين پژوهش مي‌توان بيان داشت با افزايش انعطاف پذيري شناختي مهارت حل مساله افزايش مي يابد و همچنين با افزايش ذهن آگاهي نيز مهارت حل مساله فزوني مي يابد بنابراين اين ويژگي ها مي‌توانند به عنوان يك پيش بيني كننده ي مهارت حل مساله مطرح شوند.

1400/12/11

حميدرضا فاني

65686