تطبيق اشعار غنايي هوشنگ ابتهاج و فريدون مشيري (با تاكيد بر مجموعه‌هاي كوچه و بهار را باور كن از فريدون مشيري و سياه مشق و تاسيان از هوشنگ ابتهاج)

Matching poems of Hoshang Ebtag and Fereydon Moshiri with the emphasis on believe the alley and spring collections from Fereydon Moshiri and dark exercise and Taysan from Hoshang Ebtag

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

مركز ايلام

1398

1398/05/30

عالي

1منبع/ 83ص

سهراب نژاد، علي حسن

از ص 79 تاص 81

شعر غنايي با احساسات و عوالم دروني مرتبط است و اين احساسات داراي درجه‌هاي مختلفي است كه شدت و ضعف آن در افراد مختلف به ميزان دلبستگي افراد بستگي دارد. منظومه‌هاي غنايي ايران و ساير كشورهاي دنيا، به سوز و گداز و شرح دردمندي‌هاي هجران زدگان و سوگ و زاري در فراق و مرگ عزيزان و يا زوال جواني همچنين شوق واشتياق مي‌پردازند و به همين دليل ادبيات غنايي با ادبيات عاشقانه پيوندي ناگسستني دارد. در مطالعه‌ي حاضر كه به روش كتابخانه اي انجام شده است، آثار دو شاعر معاصر ايران، هوشنگ ابتهاج و فريدون مشيري، از منظر نقد نوعي ادب غنايي و گونه‌هاي مختلف ادبيات غنايي مورد بررسي قرار گرفته است. براساس يافته‌هاي پژوهش، در شعر هوشنگ ابتهاج، از مجموع 24 گونه اصلي ادب غنايي، 9 گونه اصلي شامل عشق، وصف، مناظره، مدح، مرثيه، داستان، شكواييه، حبسيه و اخوانيه يافت شده اند. اما در شعر مشيري، موردي از طنز، مناظره و داستان يافت نشده است. همچنين نتايج نشان مي‌دهد، عشق بيشترين بسامد را در ميان گونه‌هاي ادب غنايي در شعر هردو شاعر دارد. از ديگر وجوه مشترك شعر دو شاعر، نمود شكواييه است كه هردو شاعر را داراي شكواييه‌هاي اجتماعي با مضامين تقريبا مشترك نشان مي‌دهد. هردو شاعر به طبيعت و عناصر آن دلبستگي دارند و هردو مدح‌هايي در ستايش وطن دارند.

4 فصل

1400/10/07

64813