فرهنگ تلميحات و اشارات در ديوان صائب تبريزي (غزليات 351 تا 700)

The Study of Allusion and Hints in the Saʹeb Tabrizi Divan (Poems 700 to 351)

كارشناسي ارشد

زبان وادبيات فارسي

مركز ايلام

1396

1396/11/25

عالي

1منبع/ 92ص

سهراب نژاد، علي حسن

عزيزي فر ، اميرعباس

ازص 87 تاص 91

ادبيات هر ملت بازتاب تمدن و فرهنگ آن ملت است و گنجينه¬ تلميحات و اشارات در اشعار و آثار ادبي آن، گاه بيان¬كننده¬ عقايد، افكار و آداب و رسوم يك قوم مي¬باشد. كاربرد اشارات و تلميحات در ديوان صائب تبريزي نيز يكي از مشخصه¬هاي بارز شعر وي است. در اين پژوهش كه به روش توصيفي- تحليلي تدوين شده است، اشارات و تلميحات در شعر صائب مربوط به آيات قرآني و احاديث، قصص انبياء، تلميحات غير ديني و ايراني مانند اسكندر، افلاطون، خسرو پرويز و ...، باورها و آداب و رسوم مانند آب حيات، چشم¬زخم، دعا، قضا و قدر و ...، دانش و هنرها مانند ابجد، خانقاه، چوگان، خرقه و...، تلميحات اسطوره¬اي مانند پري، ديو و ..، غنايي مانند شيرين و فرهاد، محمود و اياز و ... و اماكن و شهرها و كشورها مانند ايران، چين، كعبه و .. مي¬باشد. در شعر وي به¬دليل آگاهي شاعر نسبت به باورها و اعتقادات، آداب و رسوم بالاترين بسامد را داشته-استو تلميحات غير ديني و ايراني به¬علت كم¬توجهي شاعر به اين مقوله، كم¬ترين بسامد را در ميان اشعار صائب تبريزي داشته‌اند.بررسي ساختار تلميح در صائب، دو شكل تلميح مستقيم و غير مستقيم را در شعر او بيان مي¬كند.

4 فصل

1400/10/07

64802