پ.ر.و.37

كارشناسي ارشد

روانشناسي

پيام نور شيراز

1398-99

1399/06/29

ص.74

عليرضا فيلي

الهه اسلمي

كتابنامه:ص.73-62

پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي قصه درماني بر بهبود ادراك خود و كاهش مشكلات رفتاري در دانش آموزان پايه سوم ابتدايي ناحيه يك آموزش و پرورش شيراز انجام گرفت. پژوهش يك مطالعه كاربردي از نوع ‌شبه آزمايشي با طـرح پيـش آزمـون و پـس آزمـون و گـروه كنتـرل بوده كه جامعه آماري اين پژوهش شامل دانش‌آموزان دختر (با سن تقويمي11-10 سال) كه در مدارس ناحيه يك شهر شيراز مشغول تحصيل بودند، مي‌باشد. افراد نمونه تعداد 30 نفر از دانش آموزان بودند. كه با استفاده از روش نمونه گيري خوشه اي انتخاب شدند.. ابزار اندازه گيري پژوهش پرسشنامه ادراك خود هارتر (1989) و پرسشنامه مشكلات رفتاري شهيم و يوسـفي (1378) بودند. همچنين قصه درماني به صورت مراحل درماني به دانش آموزان گروه آزمايش طي 12 مرحله اجرا شد. نتايج حاصل از پژوهش حاكي از آن بود كه قصه درماني بر كاهش مشكلات رفتاري در دانش آموزان ابتدايي ناحيه يك آموزش و پرورش تاثير دارد و باعث كاهش ابعاد مشكلات رفتاري شده است. بر اساس نتايج ديگر قصه درماني بر بهبود ادراك خود در دانش آموزان پايه سوم ابتدايي ناحيه يك آموزش و پرورش شيراز اثربخشي داشت.

64609