1398 ب4الف3 9811پ BF

كارشناسي ارشد

روانشناسي (M.A) گرايش : روانشناسي عمومي

آمل

1398/11/11

محمد زاده،حسن

ناسازگاري زناشويي تأثيرات ويرانگري بر خانواده مي‌گذارد و پژوهشگران بهره‌گيري نابجا از الگوهاي ارتباطي ناسازگارانه و سبكهاي حل تعارض ناكارآمد را در گسترش آن برجسته مي‌دانند. از اين رو، پژوهش حاضر با هدف تبيين ناسازگاري زناشويي بر اساس الگوهاي ارتباطي و سبكهاي حل تعارض زنان شاغل در شهر بهشهر انجام شد. روش پژوهش حاضر توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش حاضر، دربرگيرنده كليه زنان شاغل شهر بهشهر در سال 1398 بود. 377 نفر به روش نمونهگيري تصادفي خوشهاي چندمرحلهاي براي اين پژوهش انتخاب شدند. ابزار اندازه‌گيري شامل پرسشنامه الگوهاي ارتباطي (CPQ)، پرسشنامه ناسازگاري زناشويي گاتمن (2008) و پرسشنامه سبكهاي حل تعارض رحيم (ROCI-II) بوده است. سپس، داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS.v21 و آزمون‌هاي آماري ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون گام به گام تجزيه‌ و تحليل شد. نتايج تجزيه و تحليل يافتههاي پژوهش نشان داد بين الگوي ارتباطي اجتنابي، الگوي ارتباطي توقع / كنارهگيري، سبك حل تعارض مسلط و سبك حل تعارض اجتناب كننده با ناسازگاري زناشويي ارتباط مثبت و معناداري وجود دارد. اما، الگوي ارتباطي سازنده، سبك حل تعارض يكپارچگي، سبك حل تعارض ملزم شده و سبك حل تعارض مصالحه ارتباط منفي معناداري با ناسازگاري زناشويي داشتند. نتايج تحليل رگرسيون گامبهگام نيز نشان داد به ترتيب الگوي ارتباطي توقع / كنارهگيري، الگوي ارتباطي اجتنابي، سبك حل تعارض مصالحه و سبك حل تعارض مسلط 26 درصد واريانس ناسازگاري زناشويي را در زنان شاغل پيشبيني ميكنند. با توجه به نتايج به دست آمده به نظر مي‌رسد آموزش الگوهاي ارتباطي سازنده و سبكهاي حل تعارض مثبت در مشاوره پيش از پيوند زناشويي و نيز در آموزش و درمان خانواده مي‌تواند به پيشگيري از ناسازگاري زناشويي در زوجين كمك نمايد.

1400/09/29

اشرف عبداله زادگان

64473