-
شماره راهنما
24056پ
-
پديد آورنده
علي شايان نيا
-
عنوان
معناشناسي سِحر بر اساس تفسير الميزان و تفسير طبري
-
عنوان به انگليسي
The semantics of magic based on Tafsir Al-Mizan and Tafsir Tabari
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
الهيات و معارف اسلامي گرايش علوم قرآن و حديث
-
محل تحصيل
مركز تهران جنوب
-
سال تحصيل
1400
-
تاريخ دفاع
1400/06/12
-
وضعيت پايان نامه
بسيارخوب
-
مشخصات ظاهري
210ص
-
استاد راهنما
رحيم آقا علي
-
استاد مشاور
رحماني تيركلايي
-
كتابنامه
204-208ص
-
توصيفگر فارسي
قرآن ،معناشناسي، سِحر ، تفسير الميزان و تفسير طبري
-
توصيفگر لاتين
Quran, Semantics, Magic, Tafsir Al-Mizan and Tafsir Tabari
-
شناسه هاي افزوده
مركز تهران جنوب
-
چكيده
در راستاي شناخت ، ترويج و توسعه معارف اسلامي و حركت علمي در مسير تحقق تمدن نوين اسلامي ،
امت اسلامي علم را براي تعالي خود و هم براي تفوق بر دشمنان اسلام و حكومت اسلامي نياز دارند.شناخت
صحيح و دقيق مفاهيم و واژگان از زبان قرآن با رويكردهاي روش شناسي نوين بر مبناي تفاسير معتبر موجب
توجه و تدبّر در قرآن و ترويج و اشاعه آن در سطح كلان شده و از طرفي درك و فهم حقيقت و آموزه هاي
قرآن و گسترش آن در بينش، منش و كنش افراد جامعه؛ موجب پيشگيري از كج فهمي ها ، كج انديشي ها و
عوام فريبي ها خواهد شد. تحقق چنين شرايط و فرهنگ سازي مستلزم انجام مطالعات و تحقيقات جدي و
علمي در اين بخش مي باشد.براي فهم و تفسير دقيق قرآن و رسيدن به حقيقت اين آيات الهي كه يكي از
دغدغه هاي هميشگي مسلمانان به طور عام و عالمان و دانشمندان اسلامي به طور خاص در طول تاريخ اسلام
بوده؛ توليد دانش در مطالعات قرآني با رويكرد نوين معناشناسي و انجام تحقيق و پژوهش در اين راستا مسأله
اين پايان نامه است.هدفي اصلي اين پژوهش بررسي و شناسايي آيات مشتمل بر واژه سِحر و مشتقات آن در
قرآن كريم و توصيف و تحليل معنايي با رويكرد روابط همنشيني و جانشيني مفهوم سِحر در تفسير الميزان و
تفسير طبري است. اين تحقيق با توجه به ماهيت موضوع مورد مطالعه ،از پژوهش هاي كيفي و نوع تحقيق
نظري با رويكرد توصيفي – تحليلي است و روش انجام پژوهش به صورت اسنادي و كتابخانه اي است. از
معناشناسي در آيات بررسي شده مي توان دريافت كه در اين آيات كفّار و مشركين)بويژه يهوديان( آيات حق
،نبوت و معجزات پيامبران ،كتاب مقدس قرآن ، معاد و حقايق را انكار و تكذيب كرده و تهمت سحر زده و
انبياء و پيامبران را ساحر و مجنون قلمداد مي كردند. از طرفي آيات مربوط به سحر در قرآن در مقام دفاع از
رسالت، نبوت، معجزات ،كتب مقدس و معاد برآمده و همة آنها را دور از سحر و ساحري مي داند .نتايج اين
پژوهش در بخش واژگان همنشين و جانشين با مفهوم سحر نشان مي دهد؛ واژگان كفر ، ظلم و القوا در قالب
فعل رابطه معنايي با سحر در محور همنشيني دارند.در كنار اين كلمات فرعون ، ناس ، ارض، حق ، مبين ،
عليم ، عظيم ، كذاب ، مفتري ، مستمر و يؤثر در قالب اسم و صفت در محور همنشين با سحر رابطه معنايي
دارند. كلمه مجنون از جمله واژگاني است كه با سحر در برخي آيات رابطه همنشيني و در آياتي رابطه معنايي
جانشيني دارد. در بررسي واژگان جانشيني نتايج پژوهش نشان مي دهد كه كلمات كاهن ، طاغوت ، ، شيطان
، شاعر و مكر با واژه سحر بر اساس ساختارهاي مشابه آيات و شمول معنايي روابط جانشيني دارند و واژگان
معجزه و كرامت نيز ارتباط مفهومي متضاد با سحر دارند.
-
تاريخ نمايه سازي
1400/09/06
-
شماره ركورد
63811
-
لينک به اين مدرک :