24039پ

كارشناسي ارشد

روانشناسي تربيتي

واحد تهران جنوب

1400

1400/04/21

بسيار خوب

116ص

101-110ص

stress management, pain self-efficacy, resilience, social interaction

واحد تهران جنوب

مقدمه و هدف: شيوع بيماري كوويد 19 ، موجي از نگراني و اضطراب بالا را در بين مردم به وجود آورده است كه علاوه بر بعد جسماني، پيامدهاي مستقيمي بر جنبههاي رواني افراد به همراه داشته است. تجربهي استرسهاي روزمره اين گروه از بيماران با توجه به شيوع بالاي آن قابل توجه است. بنابراين، انجام مداخلههايي كه قابليت مقابله با استرس را افزايش دهد، بسيار مهم است. اين پژوهش با هدف بررسي اثربخشي آموزش مهارت مقابله با استرس بر افزايش خودكارآمدي، تابآوري و تعامل اجتماعي در بيماران مبتلا به ويروس كرونا انجام شد. مواد و روشها: اين پژوهش از نوع مداخلهاي پيش آزمون - پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش كليهي بيماران بخش كرونايي بيمارستان شهيد هاشمي نژاد بودند كه از بين آنها تعدا 30 نفر به روش نمونهگيري تصادفي ساده انتخاب و با طرح پژوهش آزمايشي، پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل در گروههاي آزمايش و كنترل انتخاب شدند ) 15 نفر گروه آزمايش و 15 نفر گروه كنترل(. مداخلات مبتني بر آموزش مديريت استرس به مرت 9 جلسه آموزشي يك ساعته يك جلسه در هفته بر روي بيماران انجام گرفت. ابزار پژوهش شامل پرسشنامههاي استرس ادراك شده كوهن، مقياس تابآوري كانر ديويدسون ) CD-RISC ،) پرسشنامه خودكارآمدي درد نيكولاس ) PSEQ ( پرسشنامه تعامل اجتماعي كارول گلاس بود. دادهها با روش تحليل كواريانس تك متغيره به كمك نرم افزار spss-21 تحليل شدند. يافتهها: نتايج يافتهها نشان داد كه در بين گروهها )آزمايش و كنترل( از لحاظ خودكارآمدي و مديريت استرس تفاوت معناداري دارد. همچنين بين تاب آوري و مديريت استرس و تعامل اجتماعي و مديريت استرس تفاوت معناداري وجود دارد. نتيجهگيري: نتايج حاكي از تأثير مثبت آموزش مديريت استرس بر خودكارآمدي، تابآوري و تعامل اجتماعي بيماران كرونايي بود. آموزش مديريت استرس سبب شده تا مهارتهاي موثر براي تاب آوري، خودكارآمدي و تعاملات اجتماعي افزايش يابد و به تبع باعث بهبود كيفيت زندگي بيماران ميشود.

1400/09/01

63726