23944پ

The Jurisprudence of International Court of Justice in Protection Of Citizens in the Territory of Foreign Countries with emphasis on the Case of Jadhav

كارشىاسي ارشد

حقوق گروه حقوق بين‌الملل

مركز تهران جنوب

1399

1399/11/25

خوب

191ص

سهيلا كوشا

حسين آل كجباف

183-186ص

International Court of Justice, Diplomatic Protection, nationality, International law, Foreign Rights, Case Concerning Jadhav, Convention on Cosular Relation 1963

مركز تهران جنوب

يكي از شيوه‌هاي حل و فصل مسالمت آميز اختلافات رجوع به ديوان بين‌المللي دادگستري (ديوان) است كه ركن اصلي قضايي سازمان ملل متحد است و دولت‌هاي عضو اين سازمان به طور خودكار عضو اساسنامه ديوان هستند. ديوان داراي صلاحيت ترافعي و مشورتي است كه صلاحيت ترافعي آن مختص دولت‌هاست و درصورت احراز رضايت طرفين اختلاف مي‌تواند شروع به رسيدگي كند. اشخاص حقيقي و حقوقي نظير پرونده‌هاي ديالو، آونا، لاگراند، بارسلونا تراكشن، در صورتي مي‌توانند در ديوان اقامه دعوا كرده و احقاق حق نمايند كه دولت متبوع آنها از طريق حمايت ديپلماتيك از طرف آ‌‌ن‌ها، عليه نقض‌كننده حقوق آن‌ها، اقامه دعوا كند. اما حمايت ديپلماتيك حق دولت‌هاست و ديوان صرفاً پس از احراز پيش‌شرط‌هاي آن، مي‌تواند مبادرت به رسيدگي كند. اين پايان‌نامه با بهره‌مندي از روش تحقيق توصيفي- تحليلي درصدد پاسخگويي به اين سوال است كه پيش‌شرط‌هاي بهره‌مندي اشخاص حقيقي نظير جادهاو براي بهره‌مندي از حمايت ديپلماتيك كشور متبوع خودش با توجه به رويه قضايي ديوان چيست؟ و ديوان در هنگام رسيدگي به اين پرونده‌ها چه مواردي را بايد مورد بررسي قرار دهد؟ ديوان در اين پرونده‌ها علاوه بر موارد مرتبط با صلاحيت رضايي، شخصي و موضوعي خودش بايد پيش‌شرط‌هاي مربوط به حمايت ديپلماتيك را احراز كند كه مهمترين آن‌ها احراز تابعيت جادهاو و اقامه دعواي قبلي نزد حاكم كشور خوانده و عدم رعايت ضرورت اطلاع‌رساني به كشور متبوع متهم مي‌باشد.

1400/07/19

63121