23938پ

A study of the mourning ritual from the beginning of the Qajar era

كارشىاسي ارشد

تاريخ گرايش: تاريخ ايران اسلامي

مركز تهران جنوب

1399

1399/11/25

خوب

143ص

رضا يوسفوند

ثريا شهسواري

132-141ص

Mourning and mourning, Qajar, beheading, taziyeh, fasting, Nasreddin Shah

مركز تهران جنوب

هدف پايان نامه حاضر بررسي آيين سوگواري از ابتدا تا پيروزي انقلاب مشروطه در عصر قاجار است. پايان نامه پيش رو توصيفي تحليلي بوده و با استفاده از روش كتابخانه اي به بررسي سوالات تحقيق پرداخته است. در اين پايان نامه، دو مبحث اساسي بررسي شده است نخست اينكه سوگواري و عزاداري امام حسين عليهالسلام در آيين سوگواري از ابتدا تا پيروزي انقلاب مشروطه در عصر قاجار چه ويژگي هايي داشت؟ و دوم اينكه مهمترين اشكال عزاداري امام حسين در آيين سوگواري از ابتدا تا پيروزي انقلاب مشروطه در عصر قاجار كدام بود؟ نتايج تحقيق بيانگر اين امر است مردمى بودن، حضور گسترده زنان، محدود نبودن عزادارى به دهه محرم، حضور بزرگان حكومت در عزادارىها، از مهمترين ويژگي هاي عزاداري و سوگواري اين دوره تلقي مي شود. در دوره شاهان مختلف قاجار، عزاداري ايام عاشور اهميت خاصي داست. اوج عزاداري براي ايام عاشورا در دوره پادشهاي ناصرالدين شاه است كه مراسم هاي عزاداري با حضور وي و عمدتا در تكيه دولت انجام مي شد. نخل برداري، قمه زني و تعزيه و روضه و روضه خواني از مهمترين اشكال عزاداري امام حسين از ابتدا تا پيروزي انقلاب مشروطه در عصر قاجار بود.

1400/07/19

63114