23901پ

Effectiveness of short-term dynamic psychotherapy with empathic approach on emotion regulation and separation anxiety in adulthood

كارشىاسي ارشد

روانشناسي گرايش: باليني

مركز تهران جنوب

1399

1399/08/26

بسيارخوب

145ص

مهديه رحمانيان

وحيده ميرحسني

119-133ص

Emotion regulation, Short-term scanning psychotherapy with empathetic approach, Separation anxiety, Students

مركز تهران جنوب

چكيده هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي رواندرماني پويشي كوتاهمدت با رويكرد همدلانه بر تنظيم هيجان و اضطراب جدايي بزرگسالي بود. روش تحقيق از حيث هدف كاربردي و از نوع روش پژوهش حاضر از نيمه آزمايشي و با طرح پيش آزمون- پسآزمون و پيگيري يك ماهه با گروه كنترل بود. جامعه پژوهش حاضر شامل كليه دانشجويان دانشگاه آزاد آيت الله آملي واحد 61 ميباشند كه پرسشنامه ها را به صورت مجازي پر كردند. در اين پژوهش از روش - آمل مشغول به تحصيل در نيمسال دوم 66 نمونهگيري در دسترس و هدفمند استفاده شد. حجم نمونه با توجه به طرح پژوهش 31 نفر از دانشجويان داراي علائم اختلال اضطراب جدايي بزرگسالي و دشواري تنظيم هيجان انتخاب ميشوند و در نهايت به صورت تصادفي در دو گروه 16 نفره آزمايش و كنترل قرار خواهند گرفت. معيارهاي ورود به مطالعه: مشكل در تنظيم هيجان و كسب نمره 72 به بالا در پرسشنامه مقياس دشواري در تنظيم هيجان گرتز وروئمر) DERS (، داشتن علائم اضطراب جدايي بزرگسالي )نمره 22 به بالا در پرسشنامه تشخيصي اختلال اضطراب جدايي بزرگسالي(، دانشجويان گروه سني 23 تا 33 سال، عدم بيماري جسماني كه باعث آشفتگي رواني يا مصرف دارو شود)توسط مصاحبه ارزيابي شد(، همزمان با اين 12 جلسه هيچ دوره درمان يا رواندرماني شناختي را نگذارند، عدم سوءمصرف مواد يا وابستگي به مواد، بيماري شديد طبي يا استرسزا هاي جدي زندگي. معيار خروج از مطالعه: غيبت بيش از 2 جلسه درمان، رعايت نكردن چهارچوب گذراندن درمان،دريافت همزمان رواندرماني شناختي. گروه آزمايش تحت آموزش برنامه رواندرماني پويشي كوتاهمدت با رويكرد همدلانه كه برگرفته از رويكرد روانشناسي خويشتن است)سرويا، 1667 (كه شامل 12 جلسه 45 دقيقهاي به آزمودني آموزش داده ميشود اما گروه كنترل آموزشي دريافت نكردند و درنهايت پسآزمون از هر دو گروه گرفته شد و پس از يك ماه آزمون پيگيري گرفته شد. ابزار گردآوري دادهها شامل مقياس دشواري در تنظيم هيجان گرتز و روئمر (DERS) و پرسشنامه تشخيصي اختلال اضطراب جدايي بزرگسالي ) ASA-27 ( بود. دادهها با استفاده از آزمون كوواريانس با اندازه گيري مكرر توسط نرمافزار spss تحليل شدند. نتايج نشان داد كه آموزش مجازي روان درماني پويشي كوتاه مدت با رويكرد همدلانه بر تنظيم هيجان و اضطراب جدايي دانشجويان تاثير دارد. لذا پيشنهاد ميشود كه برنامههاي مداخلهاي بر اساس اين رويكردها طرحريزيشده و در كيلينكهاي باليني مورد استفاده قرار گيرد.

1400/03/12

62376