23863پ

Supporting cultural and artistic works in Islamic jurisprudence and law

كارشناسي ارشد

الهيات

مركز تهران جنوب

1396

1396/12/06

خوب

127ص

محمد صدري

حيدر اميرپور

121-124ص

Cultural and artistic works, intellectual property, jurisprudence, law

مركز تهران جنوب

هر اثر و آثار تاريخي در روزگاري پديدهاي بوده كه تاكنون ماندگار شدهاست. براين اساس مكاتبهها، تعهدنامهها، لوحها، مجسمهها، نقشها، نشانهها، بناها و مانند اين را ميتوان تاريخ عيني يا ماندگار، در برابر تاريخ علمي، ناميد. تاريخ عيني و ماندگار پلهاي ارتباط ديروز و امروزند. اين گفتار با روش توصيفي و تاريخي و بر پايه اسناد و منابع كتابخانهاي، به دنبال مطالعه درباره مباني ديني و اسلاميِ صيانت از تاريخ عيني، يعني آثار و ابنيه تاريخي، است. مضمون آيات و روايات و اخبار آن است كه ديانت اسلام به هر دو مفهوم تاريخ علمي و تاريخ عيني اهتمام بسياري داشتهاست . مباني دهگانه مهم و مؤثر فقهي در لزوم و ضرورت صيانت از آثار تاريخي عبارتاند از: سنت كتابت و روايت، جايگاه گردشگري و سير علمي در اسلام، سيره سلف صالح در صيانت از آثار تاريخي برجايمانده از پادشاهان، لازمه امر به تأسي بر سنت اولياء، آثار اجتماعي و تاريخي سنت زيارت و تبرك، مواجهه عملي فقها با تصاوير و پيكرهاي برجامانده از ماقبل اسلام، اقتضاي عملي سنت وقف و نيز شأن ذاتي مسجد و معبد در اسلام مباني. به نظر ميرسد بر همين اساس بود كه پيامبر)ص( و اصحاب برگزيده ايشان و فقهاي گذشته، به جز بتها، به تخريب و انهدام هيچ اثر تاريخي دستور ندادند؛ حتي سكههاي منقوش ايراني و رومي دهها سال نقد رايج مكه، مدينه، عراق، مصر و شام بود؛ بنابراين اگر ضرورت حفظ، انتقال، ازدياد و بهرهمندي از آثار نياكان را تفسيري پذيرفتني از مفهوم پيشرفت بدانيم، اين گفتار درصدد نشاندادن پيوند مباني و سنتهاي اسلامي با مفهوم توسعه و پيشرفت نيز هست.

1399/12/23

62096