پ.ع.9

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات عرب

دانشگاه پيام نور آباده

1397

1397/09/19

138ص.

عيسي زارع درنياني

جواد رنجبر

دوره نخست عباسـي، از لحـاظ علمـي، ادبـي، فرهنگـي، عرفانـي، هنـري و... يكي از مهم ترين و درخشـان ترين دوره هاي فرهنگ و تمدن اسلامي است. پژوهش حاضر با عنوان «بررسي فرهنگ اسلامي در شعـر شاعـران برجستـه دوره اول عباسي» مي باشد كه سعي نموده است با بهـره گيـري از روش تحليلـي-توصيفـي به بررسـي در آثار منظـوم شاعـران اين دوره ازجملـه(ابونؤاس، بشــار، ابن رومـي) و ويژگـي هـاي بـارز آن از ديدگـاه فـرهنگ اسـلامي بپـردازد. هـدف كلي اين پژوهش شناساندن اوضاع سياسي، اقتصادي، فـرهنگي، اجتمـاعي حـاكم در اين دوره و هم چنين تأثيرپذيري نقش فرهنگ اسلامي بر افكار و انديشه هـاي شاعـران برجستـه اين دوره همـراه با ذكـر نمـونه ها و شواهد مربوط به آثار و افكار اين شاعران صورت گرفته است. بنابراين وجود تشابهـات فـراوان درأخـذ مضاميـن فـرهنگ اسلامي چه لفظـي و چـه معنوي، در بين شاعـران دوره نخسـت عباسـي علاوه بر اين كه دال بر تشـابه اعتقـادات دينـي آن هـاست، نشـان از تأثير مستقيـم آنان از يكديگـر نيز مي باشـد. گستـردگي استفـاده از آموزه هــاي فـرهنگ اسلامي در اشعـار شاعـران اين دوره ضمن تبييـن ميـزان و نحـوه گرايش هريك از آنـان به آمـوزه هـاي دينـي مي تواند نشان دهنده نقش آفريني شاعران در حوزه تعليم و تربيت نيز باشد.

62089