23609پ

The Effect of Teaching Positive Parenting Program to Mothers on Happiness and Adjustment in Children with Physical-Motor Disabilities

كارشناسي ارشد

روان شناسي عمومي

مركز تهران

1398

1398/03/25

بسيارخوب

122ص

مهناز علي اكبري دهكردي

زيبا ايراني

96-108ص

Teaching positive parenting program, Happiness, Adjustment, Children with physical-motor disabilities.

مركز تهران

هدف از انجام اين پژوهش بررسي تأثير آموزش والدگري مثبت به مادران بر شادكامي و سازگاري كودكان معلول جسمي حركتي بود. روش اين پژوهش، آزمايشي از نوع پيش آزمون پس آزمون با گروه كنترل و - يك دوره پيگيري يك ماهه بود. جامعه آماري را كليه دانش آموزان پسر معلول جسمي حركتي مقطع ابتدايي منطقه 4 شهر تهران در سال تحصيلي 98 - 1397 تشكيل مي دادند. از بين مدارس استثنايي پسرانه منطقه 4 ، يك مدرسه به روش در دسترس انتخاب شد. از دانش آموزان اين مدرسه، 30 دانش آموز كه شرايط ورود به نمونه را دارا بودند، انتخاب شده و از اين 30 نفر، 15 نفر به طور تصادفي در گروه آزمايش و 15 نفر ديگر در گروه كنترل قرار گرفتند. ابتدا توسط هر دو گروه آزمايش و كنترل، پرسشنامه هاي شادكامي آكسفورد ) 2002 ( و سازگاري دانش آموزان سينها و سينگ ) 1993 ( تكميل شد. سپس براي مادران كودكان گروه آزمايش، برنامه آموزشي والدگري مثبت شامل 8 جلسه آموزشي دو ساعته، به صورت يك بار در هفته اجرا گرديد. بعد از پايان دوره مجددا افراد هر دو گروه آزمايش و كنترل، توسط همان پرسشنامه ها مورد آزمون قرار گرفتند. حدود يك ماه بعد از اتمام جلسات آموزشي، مرحله پيگيري براي اندازه گيري ماندگاري آموزشهاي داده شده با تكميل پرسشنامه ها انجام گرفت. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 23 و توسط آزمون تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر تجزيه و تحليل شدند. نتايج به دست آمده نشان داد كه شادكامي و سازگاري گروه آزمايش، در مقايسه با گروه كنترل به طور معناداري افزايش يافته است و اين افزايش در مرحله پيگيري پايدار مانده است) 05 / 0 > P (. بنابراين مي توان نتيجه گرفت آموزش والدگري مثبت به مادران مي تواند شادكامي و سازگاري كودكان معلول جسمي حركتي را افزايش دهد و درمانگران مي توانند از اين رويكرد براي كاهش مشكلات روانشناختي خانواده هاي داراي فرزند معلول جسمي حركتي استفاده كنند.

1399/04/23

59972