پ.ا.ف.1838

Minimalism (Kamineh garaiye) in short stories of javameolhekayat va lavameolhrevayat

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي- ادبيات محض

مركز كرج

98

98/06/26

بسيار خوب

80ص.

جعفر قليان، طاهره

-

ص:75-77

پ استاد راهنما جعفر قليان، طاهره

ميني ماليسم يا كمينه گرايي، جنبشي هنري است كه در نيمه دوم قرن بيستم، با توجه به اوضاع اجتماعي و نيازهاي فرهنگي موجود در جامعه در بيشتر شاخه‌هاي هنري، به ويژه ادبيات رواج يافت. اين سبك در ادبيات در قالب داستان ميني‌مال و به منزله شاخه‌اي از داستان كوتاه تجلي يافت. از مهم‌ترين ويژگي‌هاي اصلي اين گونۀ داستاني هنري، تأكيد بر ايجاز و فشردگي، داشتن طرح (پيرنگ) ساده، شخصيت‌هاي محدود، محدوديت زمان و مكان، سادگي زبان و انديشه محوري است. اين نوع ادبي ابتدا در غرب رواج يافت؛ اما سابقۀ حقيقي گرايش به مختصرگويي را مي توان نزد بزرگان ادبيات كلاسيك فارسي سراغ گرفت كه بر لزوم ايجاز و گزيده گويي و القاي معاني بيشتر از راه بيان مختصر، تأكيد داشته اند. نمونه هاي چنين روايت هايي را مي‌توان در جوامع الحكايات عوفي سراغ گرفت. بر همين اساس در اين پژوهش حكايت هاي كتاب جوامع الحكايات عوفي را به عنوان نمونه‌اي از متن‌هاي روايي كلاسيك، برگزيديم و در صدد اثبات اين فرضيه برآمديم كه خيلي از حكايت هاي عوفي نه تنها از عموم ويژگي هاي يك داستانك به معناي مدرن برخوردارند، بلكه ويژگي هاي خاص نهفته اي، همچون كمينگي متن و عناصر ساختاري آن، آغاز و پايان مناسب و جذاب و به تفكر واداشتن مخاطب خاص را در درون خود دارد كه نويسندۀ ميني مال امروز مي تواند از شيوه هاي مختلف و خلاقانۀ اين متن بهره لازم را ببرد و داستاني استوار و ماندگار بيافريند. همچنين با بررسي اين حكايت ها مي توان به پاره اي از دلايل گرايش عوفي به اين رويكرد مدرن ادبي همچون مخاطب محوري، تأثيرگذاري، نقد اجتماعي و فرهنگي پي برد.

99/04/22

كشت كار، زهرا

59921