mah BF / 87

ندارد

كارشناسي ارشد

روانشناسي تربيتي

دانشگاه پيام نور مركز مهاباد

1396-1398

1398/11/02

خوب

151 ص.

هيمن محمود فخه

نورالله خليل زاده

95-105

چكيده هدف از پژوهش حاضر بررسي اثربخشي آموزش مهارت اجتماعي بر انعطاف پذيري شناختي و سازگاري اجتماعي كودكان دارايي اختلال سلوك مي باشد. روش پژوهش شبه آزمايشي و به صورت پيش آزمون_ پس آزمون با گروه كنترل است. جامعه آماري پژوهش دانش آموزان پسر پايه هاي پنجم و ششم ابتدايي در مدارس 9387 مي باشد؛ كه تعداد آنها 879 نفر مي باشد. از ميان اين افراد 42 - سطح شهر ديواندره در سال تحصيلي 89 نفر به صورت هدفمند انتخاب شدند و به صورت انتخابي در دو گروه آزمايش ) 94 نفر( و كنترل ) 94 نفر( قرار گرفتند. گروه آزمايش طي 8 جلسه آموزش مهارت هاي اجتماعي را دريافت كردند، اما گروه كنترل هيچ مداخله اي را دريافت نكردند. هردو گروه در دو مرحله ي پيش آزمون و پس آزمون با پرسشنامه سازگاري اجتماعي بل و پرسشنامه انعطاف پذيري شناختي دنيس و وندروال مورد ارزيابي قرار گرفتند. براي تحليل دادهها از آزمون تحليل كوواريانس استفاده شد. براي تحليل كليه داده ها نيز نرم افزار SPSS-20 مورد استفاده قرارگرفت. نتايج كوواريانس نشان داد كه آموزش مهارت اجتماعي بر سازگاري اجتماعي دانش آموزان تاثير مثبت دارد و نمرات >./ اعضاي گروه آزمايش كاهش يافته است) 19 P(. همچنين بر اساس نتايج بدست آمده بين دو گروه از لحاظ <./ هيچ كدام از نمرات پس آزمون، ابعاد انعطاف پذيري شناختي تفاوت معني داري مشاهده نگرديد ) 10 P .) واژگان كليدي: آموزش مهارت اجتماعي، سازگاري اجتماعي، انعطاف پذيري شناختي، اختلال سلوك. ز

1399/03/11

مينو عظيمي

59538